بسم الله الرحمن الرحیم
کتیبه حاضر ماحصل گردهم آمدن 40 گرافیست شیعه است برای لبیک گویی به فرزند زهرا سلام الله علیها
به امید  آنکه مرهمی بر درد آل الله باشد.دوستان، این کتیبه ان شا الله در آینده هم برای اربابشان خدمت خواهند کرد.این کار مشترک از اقصی نقاط جهان از طریق اینترنت گرد هم آمده.یا رقیه یا شهیده شام هم رمز  اجرایی این پروژه بوده.باهم از زبان رقیه خاتون حماسه حسینی را تماشا میکنیم.
یا علی

انا بنت الحسین

دردانه دختر پدری هستم و نامم رقیه است.از بلندای شانه عمو طعم عشق را چشیده ام که مگو.  روزی به هنگام سفر حج با خورشید ؛پدرم..از خانه و شهر خود رخت بیرون کشیده ام.راهمان دور گشت زه خانه و کاشانه ولی ...هنوز سایه پدر  را به سر داشته ام.با  سیل نامه نا مردمان دعو ت به شهر بی وفایی شدیم...آنگاه که دید پدرم حاجیان شمشیر به زیراحرام بسته اند.طی طریق  راه  کربلا...وارد به یک سفرپر ماجرا شدیم.سفر داراز و پر از شور وشین... مقصد کجاست بابا حسین؟؟!.مقصد ره یار است و جانبازی در ره اش... لبیک گویان برای رضایت اش...آری کرب و بلا و بس یک نینوا ست این سفر ..صد  بار عمه مُرد و زنده شد به پای ما....بس ماجرا کشید ازطعنه حسود... بس خون به دل شد در پای کاروان.
هذا کرب و بلا
وقتی رسید خورشید به کربلا حسین.ده روز با یاوران  و همر هان سختی به اندازه ده سال کشیدکاروان.یک روز آب بسته شد ... یک روز جدا شدند سست پیمان ها... یک روز آب نبود به خیمه ها... یک روزچاره میکرد یک کاروان در برابر هزاران دشمن که باشد اهل حرم در امان.آخر رسید روزی که آب کاملا بسته شد...  اما عموست سقای کربلا..و کام علی صغیر هنوز تر میشد از مشک آب...روزی رسید که خورشید در آسمان جفت بود و ،زمین پراز ماه پاره پاره بود. روزی که یاران خورشید و طفل شیرخواره اش از  خون خود سیرآب میشدند..آنگاه که آسمان کاروان ماه اش قطعه قطعه شد بار دگر خورشید خروشید و دشمن هراسناک، از پی تجهیز قوا عزم نمود. من به دنبال پدر بودم و رفع تشنگی...گویا که در قتلهگاه، خورشید سر بریده شد. چند لحظه ای زینب آرام نداشت.. گویا او نیز تحمل این همه جور و جفا نداشت...آرام نمیشد عمه ام، وقتی که فریاد هلهله به گوش رسید.. بیرون خیمه ها گویی قیامت است... از چکاچک شمشیرها و هلهله ، از تاختن به خیمه خورشید حسین... باز هم به من نگفت کسی.... بابا حسین سر بریده شد.
آتش زدند خیمه ها و سوختند دلهایمان... غارتگری.... حتی به گوشواره هایمان!!!حتی قصب لباسهای پر خون شهیدان مان...!!
آن روز و آن شب و آن احیای نیه شب ...در اوج ترس بودیم و دراضطراب و خستگی.. دستان وپاهایمان پر آبله . دامانمان سوخته از جور جاهلان، در گوشه ای خزیدم که بابا پیدایم کند.. با سیل  اشک نشستم نیامدی. نا  گاه به سیلی محکمی دانستم اسیر شدم...
دستان سنگین و ضربه شلاق دشمنان ....امشب گذشت و فردا تا چند روزگاهی پیاده وگاهی بر ناقه ای عریان ..از ضعف و تشنگی ودشنام نا مردمان...بس  درد بود بر دلهایمان، در بین راه خار بود و سنگ و شلاق دیو سیرتان..آخر یکی به من بگوید این چه سفری بود که رفت بابایمان.. بابا چرا اهل حرم را نبرده است؟....یقین دارم که زجر بیمار بود .....آری مرا با گیسوانم  بلندکردو به ناقه نشانده است.
از شهر ها و خانه ها که رد میشدیم سیل دشنام و سنگ بود که بیشتردلتنگ میشدیم... گفتم سکینه جان ؛عمه جان ؛بابا نگفت کجا میرود؟!اخر چرا او سفر را بدون ما میرود.. وقتی عمو نیست این چه کار بود؟؟؟ باباحسین بیاکه دخترت ازدست می رود.
امان ...فی شام
وای از شام و از تعنه و دشنام و ناسزا ...از این همه بدتر .. میخندیدند چرا؟
آخر مگر غریبی خنده دار است یا فاطمه... مگر ما نیستیم دختران حسین؟!
غم تمام دلم را گرفت وقتی دیدم گوشواره ام را به گوش دختری .وای نه چه شد ه بابا یم حسین.. من اشتباه میکنم؟ این انگشتر دست عدو ،نیست همان انگشتر حسین؟

کم کم به خواب میروم و بی حواس  میشوم از بس به تن ندارم نایی و به چشم سو....
عمه لالایی بگو تا من بخوابم    در قنوتت  کن دعا طاقت ندارم

اما به خواب دیدم آمدی، بابایم ؛حسین. بیدار شدم کجایی عمه جان بیا که الان پیشم بود بابایم حسین. بگو  چرا سفر رفته است ؟!!!.آخرچرا تنها شدیم عمه جان...عزیز جانم بگو بیاید بابا حسین....تا این سخن گفتم برای عمه جان ،بین زنان و کودکان شد شیون عظمی به پا ....من بلند میگفتم بابا  حسین؟؟!، عمه مویه میکردو می بوسیدم . باز میگفتم عمه جان تمام تنم درد میکند، کاش بابا بود مرا می بوسید و بغل میگرفت !!!شیون و شین شد خرابه ای که منزل دختران نبی بود و اهل کاروان کربلا... آن نامرد یزید فرستاد دستاری  برایم وناگهان... دیدم صورتی را که به خون خضاب بود دیدم  لب و دندانی که بوسگاه اولیاء بود...آه...آه...بابا تویی؟؟؟ چرا کسی بر سر و  مویت شانه ای نزد.. این همه خاکستر از کجا به روی صورتت نشست...آخر  چرا  رگهای گردنت بریده است .. ای نازنین بیا که دخترت اینجا نشسته است ...هر شب و روز من، به دامنت چنگ میزدم ... می خفتم و شعر و غزل میگفتم به موهایت چنگ میزدم. ...تو مرا نوازش می کردی و من برایت حرف میزدم...بیا بیا که اینک من تورا به دامن کشیده ام .بابابیا  تا بوسه بارانت کنم ،..در راه نوای قرآنت به گوشم رسید بابا بگو با این لب و دندان چگونه قران خوانده ای؟؟؟ ای خورشید به میان تشت مشین بیا در آغوش دستان کوچکم.... لحظه ای آرام گیردر کنار من..ای دنیا اُف بر تو و بر نامردمان؛بر آنان که حق را سر بریده اند، و اهل و عیالش به زجر اسیر کرده اند .آیا اینان  از خدانترسیده اند؟؟عمه جان ای، ای اهل حرم ..من میروم ... تا با پدر از این جهان سفر کنم.. تا در کنار جّدمان محمد (ص)   شکایت از این همه نامردمان کنم..عمه خدا نگهدار تو...
دیگر از بابا یم حسین، جدا نمیشوم....
ای دشمنان بدانید خورشید را اگر سر بریدید... اما خدای خورشید و آسمان و ماه هرگز رهایتان نمیکند.


«يا أبَتاهُ، مَنْ ذَا الَّذي خَضَبكَ بِدِمائكَ! يا أبَتاهُ، مَنْ ذَا الَّذي قَطع وَ رِيدَيْكَ! يا أبتاهُ مَنْ ذَا الَّذي أَيتمني علي صِغَر سِنّي! يا أبَتاهُ، مَنْ بَقي بَعْدَك نَرْجوه؟ يا أبَتاهُ، مَنْ لِلْيتيمة حَتّي تَكْبُر»
«پدر جان، كي تو را با خونت خضاب كرد! اي پدر كه رگهاي گردنت را بريد! اي پدر، كي مرا در كودكي يتيم كرد! پدر جان، بعد از تو به كه اميد وار باشيم؟ پدرجان، اين دختر يتيم را كي نگهداري و بزرگ كند.

سلام
دو تا بیست تایی

http://www.4shared.com/photo/iy4Jd8j...b_HALF_02.html
http://www.4shared.com/photo/ukQzjzN...b_HALF_01.html

سلام
ان شا الله گوش شیطون کر چشاش کور
امروز میرسه دستم
میثم از سیرجان چاپش کرد آورد
منم بلافاصله میفرستم قم
یعنی تا یکشنبه او نجا توی حرم حضرت معصومه نصب بشه و دهه آخر اونجاس توی صحن صاحب الزمان
ایشالا قسمت بشه بچه ها یه روز وقرار بزاریم توی قم هم زیارت کتیبه هم زیارت دوستان
یا علی

جس وقت یزید کا دربار ختم ہوا اور قیدی بھیجے گئے تو اس کی محل سرا کے پاس ایک خرابہ تھا، ٹوٹا ہوا مکان تھا اس کا حکم یہ تھا کہ یہ قیدی وہاں بھیج دئیے جائیں۔ آج بھی وہاں آثار نظر آرہے ہیں کہ کہاں محل سرائے یزید تھی۔ دنیا مٹ گئی، یزید مٹ گیا لیکن اس بچی کی قبر آج بھی باقی ہے۔
جب قیدی اس خرابے میں داخل کئے گئے اور دروازہ بند کردیا گیا تو دن میں اتنا اندھیرا ہوگیا کہ ایک کو دوسرا دیکھ نہیں سکتا تھا۔

تمام قیدی گھبرا گئے۔ جنابِ سکینہ کچھ زیادہ گھبرا گئیں اور بار بار کہتی تھیں: پھوپھی جان! ہم کہاں آگئے؟ ہم یہاں کیسے زندگی گزاریں گے؟ پھوپھی! میرے بابا کب آئیں گے؟

سکینہ کو کسی کی گود میں قرار نہیں آتا تھا۔ آخر تھک کر کچھ آنکھ بند ہوئی، تھوڑی دیر تک سوئیں، ایک مرتبہ جو اٹھیں تو انھوں نے آواز دی: پھوپھی جان! میرے بابا آئے ہوئے تھے، مجھے چھوڑ کر پھر کہاں چلے گئے؟ابھی ابھی مجھے گود میں لئے ہوئے تھے، مجھے پیار کر رہے تھے، وہ کہاں چلے گئے مجھے چھوڑ کر؟
یہ جو باتیں شروع کیں تو اہل بیت میں ایک کہرام بپا ہوگیا۔ بے اختیار ہوکر بیبیاں رونے لگیں۔

جب آوازیں بلند ہوئیں تو محل سرائے یزید تک یہی گریہ و بکا پہنچا۔ یہ ملعون جاگ اٹھا۔ کسی سے کہا کہ پوچھ کر آ کہ یہ کیسا شور ہے؟ امام زین العابدین نے کہا کہ بچی یتیم ہے، اس نے خواب میں اپنے باپ کو دیکھا ہے .....

اس ملعون نے کیا کیا؟ یہ تھے تسلی دینے کے طریقے؟؟ کہا: اچھا ! باپ کو پکاررہی ہے، اس کا سرلے جا، حسین کا سر لے جا اور اس بچی کو دے دو۔یوں تسلیاں دی جاتی ہیں؟

امام حسین علیہ السلام کا سرلایا گیا ۔ امام حسین کا سرامام زین العابدین نے لیا جس وقت آپ اندر پہنچے، سکینہ نے فورا وہ سر لے لیا اور اسے سینے پر رکھا، منہ پر منہ رکھ دیا:
بابا! بابا!
یہ گلا کس نے کاٹ ڈالا ہے؟
مجھے کس نے یتیم کردیا؟
بابا! آپ تو ابھی آئے تھے تو آپ کی گردن کٹی ہوئی نہ تھی، یہ میں کیا دیکھ رہی ہوں؟
کہتے کہتے رونے لگیں اور چیخ کر رونے لگیں۔ بیبیوں میں ایک کہرام برپا ہوگیا آخر اس بچی کی آواز کم ہونے لگی۔ جب بالکل اس بچی کی آواز بند ہوگئی تو وہ بیبیاں سمجھیں کہ شاید سوگئی ہے۔جنابِ زینب جو قریب پہنچیں اور ہاتھ رکھا تو جسم ٹھنڈا معلوم ہوا۔ جنابِ زینب نے آواز دی: سجاد بیٹا! جلدی آ، سکینہ اپنے بابا کے پاس جارہی ہے۔ امام زین العابدین علیہ السلام جب آئے تو دیکھا کہ سکینہ رخصت ہوچکی تھیں، اس دنیا سے جاچکی تھیں۔
اس بچی کی قبر وہیں بنی اس قید خانے میں۔ یہ قبرستان نہ تھا، یہ قید خانہ تھا۔ جب اہلِ بیت رہا ہوکر جانے لگے تو جنابِ زینب نے شام کی عورتوں سے کہا کہ بیبیو! ہم جارہے ہیں، میں اپنے بھائی کی ایک نشانی چھوڑ کر جارہی ہوں، ارے جب کبھی آنا تو اس بچی کی قبر پر ذرا سا پانی چھڑک دیا کرنا۔

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
سکینہ بی بی تمہارے غلام حاضر ہیں
بجھے جو پیاس تو اشکوں کے جام حاضر ہیں

یہ ہمارے اشک ہیں جواس بار آنسووں کے بدلے ایک نئے روپ اور انداز میں ڈھل کر بی بی کو تسلیاں دینے حاضر ہوئے ہیں اور وہ آنسو ،۴۰ گرافیسٹوں کے ۴۰ گرافک ڈیزاین ہیں جو ہم سب مل کر انھیں بی بی کے نام انتساب کر رہے ہیں۔
یہ ۴۰ ڈیزائنر ایران،انڈیا،پاکستان،کنیا،عراق اور دیگر ممالک کے رہنے والے محبان حسین ۔ ہیں جو انٹرنیٹ کے ذریعے ایک جگہ جمع ہوئے اور حسین اور حسین کی بیٹی کے عشق اور یاد میں ڈیزاین کرکے اسی حسین کے چہلم میں یہ بڑا اور نئے انداز کا کام ریلیز اور رونما کررہے ہیں۔

۲۰ صفر المظفر؍۱۴۳۳

سلام
من رفتم صحن صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف!
اما چیزی ندیدم!

سلام

حال شما دوستان خوشگل چطوریاس؟
عیدکم مبروک    یعنی همون سلبریشن های گذشتتون   وری هپی باشه ان شا الله   
در رابطه با این کار باید بگم یه طرح بود که به مدد حضرت زهرا سلام الله علیها  انجام گرفت و توی قم آرام
بابت  جای نصبش قرار بود صحن باشه که نشد
همون موقع بررسی شد و بیرون حرم کناره بیرونی حرم نصب شد تا بیشتر توی دیدی باشه  خواستین عکساشم میزارم
به شرطی که برای کارای بعدی بیشتر فعال باشین
از این به بعد بیشتر میشه از این کارا انجام دادا به شرطی که   جمعیت بیشتر و کیفیت بالاتر بشه
الان حدود 30 و چند تا از شاگردای خودمم هستن که گرافیک دارن یاد میگیرن و اول راهن
اما بذرهای خوبی خواهند بود برای آینده
و ایده هم زیادهع برای تمام مناسبتهای تقویمی داریم برنامه ریزی میکنیم بلند مدت  و اساسی
سم گروه هم گروه طاها هست خانم  موسوی از قرآن انتخاب کردن
و برای عید نوروز هم یه پروژه داریم
شاید با موضوعیت :امام زمان و بهار
و...
پیشنهاد میپذیریم
بنر باشه جنس چاپیش چی باشه و ....
همین تاپیک باشه تا بعدا تاپیک جدید و ..
آقا محسن هم که نیستن محسن داداش کوجایی؟؟؟
راستی کسانی که میخوان برای کارای بعدی باشه ایمیلای من هست
ایمیل بزنن نمونه کار بدن سطحشون بررسی بشه شاید بتونن بخشی از کار رو مدیریت کنن
و اینکه به همه جور تخصصی نیاز داریم
توی سی جی تیم میتونین ببینین
سی جی تیم  دات پرشین گیگ دات کم
فعلا من برم  
یا علی