بسم الله الرحمن الرحيم و به نستمد و نستعين انه خير ناصر و معين و عليه التكلان
حضور سركار محدثه خانم سلام عليكم
ابتدائا از سپاسگزاري شما سپاسگذاري ميكنم
بنده را از سپاسگزاري شما در موضوع معاد معاف بداريد/به علت برخي مطالب نادرست و بر خلاف عقيده بر حق شيعه
وفقط به موضوع معاد{روحاني} كه فرموديد اكتفا ميكنم
ادله نقلي بر معاد جسماني{از قرآن و سنت} فراوان است(به عكس اهل تسنن كه قائل به معاد جسماني مي باشند)
در تمام قرآن كريم بيشترين موضوع بيان شده و تكرار شده «مبدء و معاد» است و در تصريحات قرآن مجيد به «معاد جسماني» به وفور مشاهده ميشود
بنده فقط به يك مورد اكتفا ميكنم و آن سوره «قيامة» آيه 3و4 كه شما به آيه 6 اين سوره استناد كرديد :
بسم الله الرحمن الرحيم  لا اقسم بيوم القيامة «1» و لا اقسم بالنفس اللوامة«2» ايحسب الانسان الن نجمع عظامه«3» بلي قادرين علي ان نسوي بنانه «4» بل يريد الانسان ليفجر امامه «5» يسال ايان يوم القيامة «6»
و آيه آخر همين سوره مباركه «آيه 40»به صراحت «معاد جسماني» را بيان ميفرمايد با مقدمه چيني چند آيه قبل از آن«36و37و38و39»
و در تعدادي از استدلالات قرآن كريم بر معاد مقدمه چيني نشاه اولي و آسانتر بودن نشاه ثاني
با توجه به اينكه خداوند صريحا ميفرمايد : بلي( استخوانهاي اورا جمع مي كنيم ) در حالي كه قادريم سر انگشتان او را هم منظم درست گردانيم «قيامة 4» آيا از اين هم صريحتر ميخواهيد
والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته
التماس دعا
اللهم عجل لوليك الفرج

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام خدمت دوست گرامی

ظاهرا در مطالعه عناوین پست ها دقت لازم را به عمل نیاوردید !  


دو پست قبلی ، در مورد شبهات پیرامون معاد بود ، و این شبهه که معاد جسمانی نیست ، به صراحت ردّ شد و




تمام قصد حقیر در این تاپیک بررسی همین شبهه ها و پاسخ به آنهاست ، نه اثباتشان .

عقیده ما نیز جسمانی بودن معاد است که توضیح هم داده شده . ( ممنون از مطالعه مجدد شما )

ضمنا لازم به ذکر است که این مطالب برگرفته از کتاب استاد (محمد تقى مصباح يزدى, آموزش عقايد, ج 3, صص 63 ـ 37) است ،




موفق باشید

.

3ـ شبهه درباره قدرت فاعل

شبهه ديگر اين است كه براى تحقق يك پديده ، علاوه بر امكان ذاتى و قابليت قابل ، قدرت فاعل هم شرط است و از كجا كه خداوند

قدرت بر زنده كردن مردگان داشته باشد؟!

اين شبهه واهى ،  از طرف كسانى مطرح شده كه قدرت نامتناهى الهى را نشناخته بودند .

پاسخ آن اين است كه قدرت الهى حد و مرزى ندارد و به هر چيز ممكن الوقوعى تعلق مى گيرد . چنانكه اين جهان كران ناپيدا را با آن همه عظمت

خيره كننده ، آفريده است .

« اولم يروا ان الله الذى خلق السموات والارض و لم يعى بخلقهن بقادر على ان يحيى الموتى بلى انه على كل شیء قدير. » (19)

افزون بر اين ، « آفرينش مجدد » سخت تر از آفرينش نخستين نيست و نياز به قدرت بيشترى ندارد بلكه مى توان گفت از آن هم آسانتر است .










.

.

4ـ شبهه درباره علم فاعل

شبهه ديگر اين است كه اگر خدا بخواهد انسانها را زنده كند و به پاداش و كيفر اعمالشان برساند بايد از سويى بدنهاى بى شمار را از يكديگر

تشخيص بدهد تا هر روحى را به بدن خودش باز گرداند; و ازسوى ديگر , همه كارها خوب و بد را به ياد داشته باشد تا پاداش و كيفر درخورى

به هر يك از آنها بدهد. و چگونه ممكن است ابدانى كه خاك شده و ذرات آنها درهم آميخته شده را از يكديگر باز شناخت؟ و چگونه مى توان همه

رفتارهاى انسانها را در طول هزاران بلكه ميليونها سال, ثبت و ضبط كرد و به آنها رسيدگى نمود؟

اين شبهه هم از طرف كسانى مطرح شده كه علم نامتناهى الهى را نشناخته بودند و آن را به علوم ناقص و محدود خودشان قياس مى كردند.

و پاسخ آن اين است كه علم الهى حد و مرزى ندارد و بر همه چيز, احاطه دارد و هيچ گاه خداى متعال چيزى را فراموش نمى كند.


قرآن كريم ازقول فرعون ،  نقل مى كند كه به حضرت موسى (ع) گفت:




حضرت موسى (ع) فرمود:






ــ و در آيه اى جواب دو شبهه اخير به اين صورت, بيان شده است:






قرآن كريم از يك سو  ،به عنوان پيامى كه از طرف خداى متعال به بندگانش فرستاده شده بر تحقق معاد تاكيد مى كند و آن را وعده حتمى

و تخلف ناپذير الهى مى شمارد و بدين ترتيب حجت را بر مردم تمام مى كند  ، و از سوى ديگر به دلايل عقلى بر ضرورت معاد اشاره مى كند

تا رغبت انسان نسبت به شناخت عقلانى را ارضا كند و حجت رامضاعف سازد.

از اين رو, بيانات قرآنى درباره اثبات معاد را به دو بخش, تقسيم مى كنيم و در هر بخش به ذكر نمونه اى از آيات مربوط مى پردازيم .



.

.

« وعده حتمى الهى  »

قرآن كريم ،  بر پايى قيامت و زنده شدن همه انسانها در جهان آخرت را امرى ترديدناپذير دانسته مى فرمايد:





و آن را وعده اى راستين و تخلف ناپذير شمرده مى فرمايد:





و بارها بر تحقق آن ،  قسم ياد كرده و از جمله مى فرمايد:





و هشدار دادن به مردم ،  نسبت به آن را از مهمترين وظايف انبيا دانسته چنان كه مى فرمايد:





و براى منكرين آن ، شقاوت ابدى و عذاب دوزخ را مقرر فرموده است:










___________________ فهرست آیات __________________

24ـ غافر 59/, و نيز رجوع كنيد به: آل عمران 9/, 25, نسا 87/, انعام 12/, كهف 21/, حج 7/, شورى 7/, جاثيه 26/ و 32.
25ـ نحل 38/, و نيز رجوع كنيد به: آل عمران 9/, 191, نسا 122, يونس 4/, 55, كهف 21/, انبيا 103/, فرقان 16/, لقمان 9/, 33, فاطر 5/, زمر 20/, نجم 47/, جاثيه 32/, احقاف 17/.
26ـ تغابن 7/, و نيز رجوع كنيد به: يونس 53/, سبا 3/.
27ـ غافر 15/, و نيز رجوع كنيد به: انعام 130/,154, رعد 2/, شورى 7/, زخرف 61/, زمر 71/.
28ـ فرقان 11/, و نيز رجوع كنيد به: اسرا 10/, سبا 8/, موئمنون 74/.

.

.

« اشاره به براهين عقلى »

بسيارى از آيات كريمه قرآن ،  لحن استدلال عقلى بر ضرورت معاد دارد و مى توان آنها را ناظر به برهانهاى حكمت و عدالت دانست.

از جمله به صورت استفهام انكارى مى فرمايد:






اين آيه شريفه به روشنى دلالت دارد بر اينكه اگر معاد و بازگشت به سوى خداى متعال نباشد ،آفرينش انسان در اين جهان بيهوده خواهد بود.

ولى خداى حكيم ،  كار عبث و بيهوده ،  انجام نمى دهد. پس جهان ديگرى براى بازگشت به سوى خودش بر پا خواهد كرد.


اين برهان ،  يك قياس استثنائى است و مقدمه اول آن ـ كه يك قضيه شرطيه است ـ دلالت دارد بر اينكه هنگامى آفرينش انسان در اين جهان ،

هدف حكيمانه خواهد داشت كه به دنبال اين زندگى دنيا ، بازگشت به سوى خدا كند و در جهان آخرت ، به نتايج اعمالش برسد.



و اما مقدمه دوم ( خدا كار بيهوده نمى كن د) همان مساله حكمت الهى و عبث نبودن كارهاى اوست كه در بخش خداشناسى به اثبات رسيد.

بنابراين ،  آيه مزبور كاملاً قابل انطباق بر برهان نامبرده است .


اكنون مى افزاييم:

با توجه به اينكه آفرينش انسان به منزله غايت و هدفى براى آفرينش جهان است اگر زندگى انسان در اين جهان ،

بيهوده و فاقد هدف حكيمانه باشد آفرينش جهان هم بيهوده و باطل خواهد بود. و اين نكته را مى توان از آياتى استفاده كرد كه وجود

عالم آخرت را مقتضاى حكيمانه بودن آفرينش جهان دانسته است. و از جمله در وصف خردمندان ( اولوالالباب ) مى فرمايد:





از اين آيه ، استفاده مى شود كه تامل در كيفيت آفرينش جهان ،  انسان را متوجه حكمت الهى مى سازد ؛ يعنى خداى حكيم از اين آفرينش عظيم ،

هدف حكيمانه اى را در نظر داشته و آن را گزاف و پوچ نيافريده است  و اگر جهان ديگرى نباشد كه هدف نهائى از آفرينش جهان ، محسوب شود  ،

خلقت الهى ، پوچ و بى هدف خواهد بود.



________________ فهرست آیات ________________
29ـ موئمنون 115/.
30ـ آل عمران 19/.
.

.

دسته ديگرى از آيات كريمه قرآن كه اشاره به برهان عقلى بر ضرورت معاد دارد قابل انطباق بر برهان عدالت است. (31)

يعنى مقتضاى عدل الهى اين است كه نيكوكاران و تبهكاران را به پاداش و كيفر اعمالشان برساند و فرجام آنان را از يكديگر تفكيك كند

و چون در اين جهان ،  چنين تفكيكى نيست ناچار جهان ديگرى برپا خواهد كرد تا عدالت خويش را عينيت بخشد.


از جمله، در سوره جاثيه مى فرمايد:














_______________ فهرست آیات _______________

31ـ ص 28/, غافر 58/, قلم 35/, يونس 4/.
32ـ جاثيه 21/ـ22.

.