!!! باز بگو به من چه؟ !!!

محمد علي

امر به معروف و نهی از منكر چه نسبتی با شریعت دارد؟

امير المؤمنين عليٌّ عليه‏السلام :

قِوامُ الشريعةِ الأمرُ بِالمَعروفِ ، والنَّهيُ عَنِ المُنكَرِ ، وإقامَهُ الحُدودِ .

امام على عليه‏السلام :

پايندگى شريعت به امر به معروف و نهى از منكر و بر پاداشتن حدود (الهى) است .

غرر الحكم : 6817

Labbaik

امام علی(ع) فرمودند:

وأمر بالمعروف تکن من اهله و انکر المنکر بیدک و لسانک و باین من فعله بجهدک و جاهد فی الله حق جهاده
و لا تأخذک فی الله لومة لائم.....

امر به معروف کن و از اهلش باش و منکر را با دست و زبان خود بازدار.و از انجام دهنده آن دوری نما و در راه خدا آنگونه که شایسته اوست کوشش کن
و در راه خدا سرزنش ملامت کننده ای مانع تو نشود.

نهج البلاغه.نامه31.ص520
با تغییر عبارت تحف العقول ص68

Labbaik

امام علی(ع) در تفسیر آیه "و اصبر علی ما اصابک..." فرمودند:

من المشقة و الأذی فی الأمر بالمعروف و النّهی عن المنکر

منظور از "صبر کن بر آنچه به تو میرسد" مشقت و اذیت در امر به معروف و نهی از منکر است

بحار الانوار.ج66.ص359

Labbaik

امير المؤمنين عليٌّ عليه‏السلام :

مَن‏تَرَكَ إنكارَ المُنكَرِ بقَلبهِ ويَدِهِ ولِسانِهِ فهُوَ مَيِّتٌ بَينَ الأحياءِ .

كسى كه در برابر منكر با دل و دست و زبان خويش اعتراض نكند ، او مرده‏اى است در ميان زندگان .

التهذيب : 6 / 181 / 374
منتخب ميزان الحكمة : 376

Labbaik

امام علی(ع) فرمودند:

یاتی علی الّناس زمان وجوههم وجوه الادمییّن و قلوبهم قلوب الشّیاطین
کأمثال الذّئاب الضواری سفاکون للدّماء

لا یتناهون عن منکر فعلوه

زمانی می رسد که سیمای مردم،صورت انسانی است و دلهایشان دل های شیطانی
همانند گرگ های خطرناک و خونریزند

از منکری که انجام میدهند،یکدیگر را نهی نمی کنند.

بحار الانوار ج22 ص453

Labbaik

امام باقر عليه‏السلام فرمودند:

إنَّ الأمرَ بِالمَعروفِ وَالنَّهيَ عَنِ المُنكَرِ سَبيلُ الأنبياءِ ،

وَمِنهاجُ الصُّلَحاءِ ، فَريضَةٌ عَظيمَةٌ بِها تُقامُ الفَرائضُ ، وتَأمَنُ المَذاهِبُ ، وتَحِلُّ المَكاسِبُ ،
وتُرَدُّ المَظالِمُ ، وَتَعمُرُ الأرضُ ، وَيُنصَفُ مِنَ الأعداءِ ، وَيَستَقيمُ الأمرُ

امر بمعروف و نهى از منكر راه و روش پيامبران و شيوه صالحان است

و فريضه بزرگى است كه ديگر فرايض به واسطه آن بر پا مى‏شود، راه‏ها امن مى‏گردد و درآمدها حلال مى‏شود
و حقوق پايمال شده به صاحبانش برمى‏گردد، زمين آباد مى‏شود و (بدون ظلم) حق از دشمنان گرفته مى‏شود و كارها سامان مى‏پذيرد.

كافى 5/56/1

Labbaik

امام باقر عليه‏السلام فرمودند:

أوْحَى اللّه‏ُ تَعالى إلى شُعَيْبٍ النَّبِىِّ إِنّى مُعَذِّبٌ مِنْ قَوْمِكَ مِائَةَ أَلْفٍ: أَرْبَعينَ أَلْفا مِنْ شِرارِهِمْ وَسِتّينَ أَلْفا مِنْ خيارِهِمْ

فَقالَ: يارَبِّ هؤُلاءِ الأَْشْرارُ فَما بالُ الأَْخْيارِ؟! فَأَوْحَى اللّه‏ُ عَزَّوَجَلَّ إِلَيْهِ: داهَنُوا أَهْلَ الْمَعاصى فَلَمْ يَغْضِبُوا لِغَضَبى

خداى تعالى به شعيب پيامبر وحى فرمود كه: من صد هزار نفر از قوم تو را عذاب خواهم كرد: چهل هزار نفر بدكار را، شصت هزار نفر از نيكانشان را.

شعيب عرض كرد: پروردگارا! بدكاران سزاوارند اما نيكان چرا؟ خداى عزوجل به او وحى فرمود كه: آنان با گنهكاران راه آمدند و به خاطر خشم من به خشم نيامدند.

كافى 5/56/1

!!! باز بگو به من چه؟ !!!

کاربران حاضر