بسم اله الرحمن الرحیم
عرض سلام و خوشامد خدمت دوست گرامی ؛
سوال مهمی رو پرسیدید که جواب مهمی هم دارد .
« و قل اعملوا فسیری الله عملکم و رسوله و المومنون »
(سوره توبه آیه 105)
قبل از پرداختن به معنی مومنون ، چند نکته قابل تذکر است .
اولا : مراد از دیدن اعمال در اینجا دانستن و فهمیدن و معرفت به آن است .
(1)
و آمدن حرف «
سَـ » بر سر فعل
یَری بمعنی این است که بلافاصله از انجام آن مطلع می شوند .
ثانیا : خداوند می بیند تا شما را بر آن جزا دهد ، و رسول (ص) و مومنان می بینند تا شهادت بر آن دهند .
(2)
اما معنی مومنون :
دقت شود در هر جای قرآن که چنین عبارتی و یا مشابه آن در ردیف خدا و رسول(ص) قرار گیرد ، مراد
معصوم (ع) است .
یعنی تنها شأن معصومین (ع) است که در چنین جایگاهی در کنار خدا و رسول (ص) قرار گیرند.
در مورد این آیه نیز در احادیث گهربار چنین آمده است :
محمد بن یعقوب بإسناده عن یعقوب بن شعیب ، قال : سألت ابا عبدالله (علیه السلام) عن قول الله عزّوجلّ :(و قل اعملوا فسیری الله عملکم و رسوله و المومنون) ؟
قال : هم الأئمة (علیهم السلام) . (3)
شخصی از امام صادق (ع) در مورد این آیه پرسید و امام فرمودند : مومنون ، همانا ائمه (علیهم السلام) هستند .
و نیز در روایت دیگر :
عن ابی جعفر (علیه السلام) أنّه ذکر هذه الآیة (و قل اعملوا فسیری الله عملکم و رسوله و المومنون) قال :
هو والله علی بن ابی طالب (علیه السلام) . (4)
از امام باقر(ع) نیز در مورد این آیه آمده که : به خدا قسم همانا علی بن ابی طالب (ع) است .
(و چون مومنون بصورت جمع آمده به تمام ائمه ع نیز قابل تعمیم می باشد)
-------------------------------------------------------------------------
الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة علی بن ابی طالب (علیه السلام) و الائمه المعصومین (علیهم السلام)
خداوند ما را در باور به دیده شدن همه اعمالمان توسط چنین شاهدان بزرگی ، یاری دهد .
------------------------ پاورقی --------------------------------
1- مجمع البیان ج6 ، جزء یازدهم ، ص 129 .
2- همان .
3- الکافی 1/219 ح 2 ، و عنه تاویل الایات الظاهرة : 1/207 ح 14 ، البحار 23/353 ح 72 ، وسائل الشیعة 11/386 ح 3 ،
کنز الدقائق 4/274 ، البرهان 3/488 ح 2 ، نور الثقلین 2/263 ح 326 ، الصافی 3/460
4- الکافی 1/220 ح 5 ، کنز الدقائق 4/275 ، البرهان 3/489 ح 4و5 ، تاویل الایات الظاهرة 1/208 ح 16و17 ،
البحار 59/40ح12 ، نور الثقلین 2/264 ح 329 و 328 ، الصافی 3/460 ، تفسیر العیاشی 2/116 ح 127