به نام خدا

با سلام و ادب


1-  

وقتي سخن از اجتماع نقيضين مي گوييم، يك حكم عقلي را مطرح كرده ايم اما سخن از محال عقلي زده ايم يعني اين امر به تشخيص خود عقل،‌امر محالي

ست و قابل وقوع نيست. عقل هم چنين توان تشخيص محدوده ي احكام خود را دارد و ما وقتي از خصوصيات يك شيء صحبت مي كنيم، مطمئتا محدوده ي

آن را نيز مد نظر داريم؛ وقتي در دايره ي مخلوقات سخن مي گوييم چه اصراري ست كه آن را به غير مخلوق نسبت دهيم؟ توجه بفرماييد كه در اين جا به

مدد عقل مي يابيم كه اين خصوصيت متعلق به مخلوق است و هيچ ربطي به خالق ندارد و همان عقل اين عدم ملازمه را حكم مي كند.

به اين مطالب تباين خالق و مخلوق را هم اضافه بفرماييد كه خصوصيات اين دو از هم جداست و با هم تفاوت دارد.


2-  


اگر آن چه را كه در معناي بي نهايت مخلوقات عرض كردم ، توجه فرموده و بپذيريد ، نتيجه اي جز اين نخواهد داشت كه اين نوع بي نهايت بودن را در مورد ذات

الاهي نمي توان مطرح كرد. يعني از يك  سو با دايره ي مخلوقات سر و كار داريم كه اصلا نمي توانند بي نهايت واقعي باشند و همين كه مخلوق شدند،

يعني بي نهايت نيستند و از سويي ديگر در ذهنمان نيز اگر چيزي را بي نهايت فرض كنيم، خصوصيات مخلوق را به او داده ايم و بعد حدودش را برداشته ايم

تا به بي نهايت برسيم نه اين كه از خالقي سخن گفته ايم كه اصولا با مخلوق هيچ مشابهتي ندارد( اصل عدم تشبيه) .

ضمنا لطفا روشن بفرماييدكه منظور شما از اين كه مي فرماييد خدا بي نهايت نيست، چيست؛ چون بنده هم ادعا نكردم كه خدا بي نهايت است اما با توجه

به معنايي كه در خصوص بي نهايت خارجي و ذهني به آن توجه دادم.

در واقع " خدا بي نهايت است " و خدا بي نهايت نيست " هر دو مي تواند درست باشد اما كاملا به اين بستگي دارد كه چه تعريفي از بي نهايت ارائه

دهيم.


3-  

  ما معتقديم كه در همان مسير اثبات صانع متعال، بي نهايت بودن به معناي " لا حد له " اثبات مي گردد.


پيروز باشيد.

با سلام دوستان

حامد جان من از تفاوت سطح و خط پرسيدم نه از فصل مشتركشان اون هم براي روشن شدن معني حد

آيا اين تفاوت ، ريشه در اختلاف حدود اين دو ندارد؟

با عرض سلام و ادب

همانطور که دوستان ذکر کردند بینهایت یعنی نداشتن حد و مرز حالا این سوال ایجاد می شود که آیا

داشتن حد و مرز  یا نداشتن آن برای هر شی ای تحقق پذیر است یا بهتر بگم که آیا صفت داشتن حد و مرز و یا

نداشتن آن برای هر شی ای قابلیت امکان آن هست مثلا برای مجموعه سیب ها و یا مجموعه اعداد و یا یک خط پیوسته

این قابلیت امکان پذیر است که می توانند دارای حد و مرز باشند یا نباشند.


با تشکر

با عرض علیک  سلام و ادب
خود نداشتن حد ومرز معنی واضحی نیست (این طوری فکر میکنم)


بهتر است بگویید داشتن حد یا نداشتن حد  برای چه اشیائی معنی دارد  با توجه به اینکه خدا هم شیئ است

با سلام و عرض ادب و احترام


من یک سوال کردم و هیچکس جواب مرا نداد لطفا جواب مرا بدهید


چون سکوت بدین معنی است که کسی جواب این سوال را نمی داند



با تشکر

اینکه خدا شی است درش شکی نیست البته به خلاف اشیا .

اما اگر شیئیت خداوند به خلاف اشیا نباشد لازم می آید خداوند با اشیا در ذات خود مشترک باشن و از یک سنخ و اشکال سنخیت هم این است که با قبول سنخیت یا باید قایل به اجتماع نقیضین بشویم و یا قائل به نبود شی ای به جز خدا .

به این شکل که : آن اشیا که در ذات خود از یک حقیقت (سنخ) می باشند ، همان حقیقت درباره خداوند وجوب وجود دارد و همان حقیقت درباره مخلوق عدم وجوب وجود . حال اینکه آن حقیقت واحد در یک مرتبه عدم وجوب و درباره خالق وجوب وجود دارد . این نکته بسیار مهم است که آن حقیقت ، حقیقتی است واحد و یک حقیقت واحد نمی تواند هم وجوب وجود و هم عدم وجوب وجود داشته باشد و در نهایت خدا را که نمی شود نفی کرد پس مجبوریم ممکنات را نفی کنیم و به جمع ذوالفنون ها و حکمای الهی و عرفای حقیقت بین کامل مکمل بپیوندیم که اعاذنا الله تبارک و تعالی من هذه الزلات الکثیرات.

پس در نتیجه خدا شی ای است به خلاف اشیا و آنچه به خلاف اشیا است از ذات مخلوقات مبراست و از ذاتیات مخلوقات مقدار داشتن آنهاست و چون موضوع حد داشتن و نداشتن ، شی مقداری است و خدا هم از این موضوع مبراست پس به طور کلی بحث درباره اینکه خدا بی نهایت است یا نهایتی دارد درباره خدا اشتباه است و اصطلاحا خداوند تخصصا از این بحث خارج است.

لعنه الله تعالی علی العرفاء الضالین

البته سکوت گاهی علامت رضاست.

سلام
حالا که علامت رضاست پس مبارکه
تا حالا دوستانی که بحث کرده اند نتوانستند دلیلی بر بی نهایت بودن خدا بیاورند
نه آقای mahdiarبا تفاوت سطح و خط (البته اگر خط را از جهاتش امتداد دهیم صفحه می شود که ربطی به بحث ندارد )
و نه مطهره ونه fizik danبا همه فیزیکش و نه دوستان دیگر
لذا نتیجه بحث تا اینجا این شد که بی نهایت در مورد خدا و مخلوق بی معنی و موهوم است و وجود خارجی ندارد
البته کسی هم از مدعیان تعریفی از بسیط ارائه نکرد یا نخواست یا نتوانست


تا اینجا بحث تمام شد با این نتیجه که وجود بی نهایت در خالق و مخلوق امری موهوم و غیر واقعی است

و این یک اصل مهم در مورد خدا شناسی است
موفق با شید

به نام خدا

خيلي خوب بود اگر مباني خود براي رسيدن به چنين نتيجه اي را هم بيان مي فرموديد.

فكر نمي كنم موضوع در تفاوت بي نهايت بين خالق و مخلوق مبهم باشد؛ اما شما باز فرموده ايد كه



تا آن جا كه بنده به خاطر دارم از بحث ها مي توان اين نتيجه را گرفت كه بي نهايت در خالق و بي نهايت در مخلوق متفاوت است و بسته به اين كه چه

تعريفي داشته باشيم، به وجود آن مي توان حكم كرد.

با تعاريفي كه شد بي نهايت به معني غير قابل شمارش بودن در مخلوقات مطرح است و نمي تواند تعريف ديگر داشته باشد چون مخلوق = محدود

اما اگر منظورمان از بي نهايت چيزي باشد كه در احاديث و روايات آمده به معني " بدون حد " قطعا در مورد خدا مطرح است كه " لا حد له " و اين بدان

معناست كه او في ذاته حدي برايش نيست؛ يعني شما نمي توانيد مهرباني او را حد بزنيد يا براي قدرتش محدوده اي تصور كنيد يا ... .

پس به اين معنا خداوند بي نهايت است و مخلوق بي نهايت نيست و اين از لوازم ذاتي خالق و مخلوق است.

هم چنين در پاسخ به اين سوال



بايد گفت كه اگر شي ء را مساوي با مخلوق مي دانيد، اين امكان يا عدم امكان براي هر شي اي قابل تصور است و توضيح آن داده شد.

پيروز باشيد.

با عرض سلام به همه دوستان




دوست گرامی به نظر می رسد شما اشتباهتان اینجا باشد که در ذهن خود دو حالت فرض کرده اید :

1- حد دارد(نهایت دارد).
2- حد ندارد(بی نهایت است).

این حقیر می گویم که حالت سومی هم است :

3-- شانیت وصف شدن به نهایت داشتن یا نداشتن را ندارد.

پس آنجا که می گوید خداوند عز و جل حدی ندارد(لا حد له) ، حدداشتن (حالت اول) را نفی می کند اما معلوم نمی کند بین حالت دوم  و سوم کدام را اثبات می کند.