با سلام
خیلی ممنون که سعی میکنید به هر زحمتی شده مشکل رو حل کنید البته مشکلی که اعتبار شده و حقیقی نیست.واقعا خوشحالم که از سوالات من خندتون گرفته چون این نشون میده خیلی دانا هستید و باید من رو به عامی بودنم ببخشید.(من به همه اجازه میدم بخندند البته اگه واقعا خنده دار بود.)
چون بحث داره الکی کش پیدا میکنه منم سعی میکنم از نظر خودم آخرین جوابها رو بدم و تموم کنم مباحثه رو.وقتی که این سوال توی این تاپیک مطرح شد بلافاصله جواب داده شد.من فقط یه توضیح مختصر دادم.جواب من و شما هم مثل هم بوده و هست یعنی اینکار رو ممکن نمیدونیم اما مشکل این بود که آیا هر سوالی راه فرار داره یا نه
هشام بن حکم از طرف امام صادق علیه السلام توصیه شده بود که با مخالفین بحث کنه چون یک متکلم ماهر بود.
دیصانی میاد و این سوال رو مطرح میکنه هر چند میدونسته که هشام بهش میگه چیزی که تو میخوای جمع نقیضین هست و محال یعنی به جواب سوال آگاه بوده.بعد از پرسیدن سوال منتظر بود این جواب رو بشنوه تا بلافاصله سوالاتی شبیه سوالت من یا حتی سخت تر از اینا رو بپرسه.اونجاست که کار یک کم سخت میشد چون جوابها دیگه برا عامه مردم قابل فهم نبود و قانع نمی شدند.با این ذهنیت میاد و از هشام سوال میپرسه.
از طرفی هشام هم که خیلی زیرک بوده با اینکه جواب رو بلد بوده به سوال سریع جواب نمیده چو میدونسته اون دنبال جواب نیست.همین جواب ندادن باعث میشه که دیصانی برای تحقیر هشام بهش بگه که یکسال بهت وقت میدم و این یعنی که راه فراری نداری و باید جواب بدی حتی تا یکسال دیگه.
اما بیاییم سراغ امام علیه السلام.امام علیه السلام هم به نقشه آگاه بوده برای همین به روش فلاسفه جواب نمیده بلکه جوابی میده که هم عالم و هم عامی بپذیرند و ایرادی نداشته باشه بعلاوه قابل فهم باشه و خودش تولید سوال نکنه.در عمل هم میبینیم که با این جواب دیگه سوالی طرح نمیشه.

من گفتم سوال دیصانی عالمانه بوده به همین دلیل بود.اگر هشام فلسفی جواب میداد با بمباران سوالی دهریون مواجه میشد و هر چند اون سوالها جواب داشتند اما عامه پسند نبودند و بنحوی مردم دچار شبهه میشدند.
یک نکته مهم:آیا دیصانی(و کلا همه دهریها و معاندین) دنبال حقیقت بود یا تحقیر شیعه؟وقتی میگه من بهت یکسال وقت میدم یعنی اینکه دنبال جواب نیستم بلکه میخوام شما رو تحقیر کنم پس اگر جوابی داده میشد که عوام نمی فهمیدند در اصل دیصانی به هدفش رسیده بود.حالا اگر جواب فلسفی داده میشد هر چند درست آیا دیصانی نمیگفت غلطه یا بازم سوالاتش رو ادامه نمیداد؟بعبارتی بهتر دیصانی خواب نبوده بلکه خودش رو به خواب زده بود و میدونیم که بیدار کردن اینجور آدما محاله.
اما جواب فلسفی اینگونه سوالها:همونطور که شما گفتید این امر جمع نقیضین هست و محال.امور محال (محالهای فلسفی ) شیئیت ندارند یعنی قابلیت بالفعل شدن رو ندارند پس هرگز موجود نمیشند.اگر خدا نمیتونه این کارها رو بکنه از ضعف خدا نیست بلکه از عدم قابلیت این اموره.
و در مورد این سوال :تا زمانیکه ما از لفظ بزرگ و کوچک این مفاهیم کنونی رو انتزاع کنیم هرگز بزرگتر در کوچکتر بدون تغییر اندازه اونا جای نمیگیره.و اگر مفاهیم عوض شد سوال هم عوض شده و دیگه همین سوال نیست.
Fanoos جان اگه اذیت شدی معذرت میخوام.البته معلومه که فلسفه خونده هستی و آدمائی که فلسفه رو دوست دارند عاشق بحث هم هستند.امیدوارم دیگه فکر نکنی دعوا داریم.از طرف من این بحث تمومه . شما هم دوست خوب من بودید و هستید.
فدای شما