نیسیی

کلمه یونانی و معنیش مژده است. مسیحیان از این جهت آنرا مژده میدانند که به اعتقاد آنها حضرت عیسی(ع) خود را فدای مردم کرد تا همه مردم را از آتش دوزخ بخرد، و این کتب اناجیل آنها مژده بهشت است، کتاب آسمانی که به حضرت عیسی (ع) نازل شده.

نام این کتاب دوازده بار در قرآن مجید ذکر شده. قرآن، انجیل را کتاب خدا میداند:

(و انزل التوراة و الانجیل من قبل هدی للناس و انزل الفرقان)

ولی آن انجیل را کتاب آسمانی میداند که مشتمل بر احکام و تکالیف بشر باشد و زندگی او را تنظیم کند و سر و سامان بخشد ـ چنانکه شأن ادیان الهی است ـ

(و لیحکم اهل الانجیل بما انزل الله)
(و آتیناه الانجیل فیه هدی و نور)

انجیلی که به آمدن پیغمبر بعد و کتاب بعد از خود مژده دهد و پیامبر و کتاب پیش از خود را تصدیق نماید:

(و مصدقا لما بین یدیه من التوراة)
(الذین یتبعون الرسول النبی الامّی الذی یجدونه مکتوبا عندهم فی التوراة و الانجیل)

قرآن یک انجیل را میشناسد
نه اناجیل را، انجیلی که مشتمل بر کلام خدا باشد نه گفتار خود حضرت عیسی (ع) و رسولان، و نه انجیلی که پس از ارتحال حضرت عیسی (ع) تدوین شده باشد.

فرید وجدی مینویسد: اناجیل اکنون نزد مسیحیان چهار است: انجیل متی که از همه اناجیل قدیمتر و به سی سال بعد از عیسی در اورشلیم به زبان عبری نوشته شده است .

انجیل مرقس پس از متی به زبان یونانی نوشته شد و حدود 66 م منتشر گشت.

انجیل لوقا سوّمین انجیل است که پس از آن دو انجیل نوشته شده است .

انجیل یوحنا شصت سال پس از مسیح یعنی سال 93 م نوشته شده است .

این چهار را مسیحیان معتبر دانند و گویند روح الامین جبرئیل اینها را به نویسندگانش بوحی آورده و اناجیل زیادی (که تا صد انجیل گفتهاند) بعداً پدید آمد و کلیسا آنها را نامعتبر شمرد، از آن جمله است انجیل «میلاد مریم و طفولیت مسیح» که آنرا به متی نسبت دهند و گویند نسخههای آن مفقود شده بوده و دانشمند «نهیلو» که آن را منتشر نموده خود به نسخهای که بدان اطمینان حاصل کند که آن از متی است دست نیافته است .

و دیگر انجیل «توما اسرائیلی» است که دانشمند «کوتلیه» نسخهای از آن را در کتابخانه ملک بجست که به زبان یونانی و در قرن 15 نسخهبرداری شده بوده، وی در اروپا آن را منتشر ساخت.

و دیگر انجیل «ژاک اصغر» که «گلیوم بوستل» آن را در سفرهای توریستی خود به دست آورد و بسال 1552 در شهر بال سوئز بچاپ رساند و سپس در «استراسبورگ» آلمان چاپ شد و مسیحیان علیه گلیوم شورش نمودند که وی آن را جهت لکهدار ساختن دین مسیح منتشر نموده و پس از آن دانشمند «نیاندر» با تغییراتی آن را مجدداً بچاپ رساند.

و دیگر انجیل «نیکودیم» که در قرون وسطی پدید آمد و منتشر گشت.

و دیگر انجیل «طفوله ـ کودکی» که در اصل به زبان یونانی بوده و دانشمند «هنری سیک» در قرن 17 به نسخهای از آن به زبان عبری دست یافت و در اروپا آن را بچاپ رساند و آن منسوب است به حواری بطرس و دیگر «مرسیون» که طایفه «مرسیونی» آن را معتبر شمارند . (دائرة المعارف فرید وجدی)

سه انجیل متی و مرقس و لوقا هر یک شرح مختصری از زندگانی و تعلیمات و مرگ و قیام مسیح را دارند ولی انجیل یوحنا مختصری از اتفاقات مهم مربوط به زندگی مسیح را دارد باضافه تعلیمات روحانی و اوامر او که در سایر اناجیل بدان توجهی نشده است .

انجیل یوحنا بیش از دیگر اناجیل به الوهیت مسیح متعرض شده و مقاومت فریسیان در برابر مسیح و گفتههای او در هفته پیش از واقعه صلیب و ماجرای احیای ایلعاذر را بتفصیل ذکر میکند ولی برخی مطالب را چون داستان میلاد و صعود مسیح و عشاء ربّانی و از این قبیل عجایب که سه انجیل دیگر آوردهاند متعرض نشده و از این رو محققان گفتهاند که یوحنا از آن سه متاخرتر است و معلوم میشود نویسندگان یوحنا به مطالب آن سه آگاه بودهاند و نخواستهاند تکرار کنند. بهر حال هیچیک از چهار انجیل معروف در زمان حضرت مسیح نوشته نشده ولی خود مسیحیان مدعیند که لوقا و مرقس از شاگردان وی بوده اند. (منجد و دهخدا)

و یکی از اناجیل انجیل «برنابا» است که پاپ جلاسیوس که بسال 492 میلادی بر تخت پاپی نشست آن را تحریم نمود بدین جهت که آن با دیگر اناجیل مخالف بود زیرا آن انجیل کشته شدن مسیح و غفران ذنوب محض درآمدن به دین مسیح را رد میکرد، و به آمدن پیغمر اسلام تصریح داشت.

این انجیل قرنها ناپدید بود تا در قرن 16 میلادی اسقفی به نام «فراموینو» یک نسخه آن را به زبان ایتالیائی در کتابخانه «اسکوتز» پنجم بدست آورد و در آستین خود پنهان کرد و در فرصتهای مناسب آن را بدقت مطالعه کرد و در پرتو آن به اسلام هدایت یافت و در اوائل قرن 18 نیز نسخهای از آن به زبان اسپانیائی به دست آمد و پس از آن توسط دکتور «منکهوس» به زبان انگلیسی ترجمه شد و بسال 1908 دکتر خلیل سعادت آن را به زبان عربی ترجمه کرد و اخیراً دانشمند ارجمند حیدر قلی خان سردار کابلی آنرا به فارسی ترجمه نمود و در کرمانشاه بچاپ رسید. (قاموس قرآن)

از امام صادق (ع) روایت شده که انجیل در شب دوازدهم ماه رمضان نازل شده است.

حضرت رضا (ع) در آن جلسه بحث و مناظره که مأمون ترتیب داده بود به جاثلیق گفت: هیچ میدانی این اختلاف که در انجیل دیده میشود از کی شروع شده؟ گفت: نمیدانم، فرمود: همان روزی که انجیل (به دست یهود) ناپدید شد، ملت نصاری نزد علمای خود آمدند و گفتند: حال که عیسی کشته شد و انجیل را هم از دست دادیم و شما علمای ما هستید از انجیل چه دارید؟ لوقا و مرقابوس گفتند:
هیچ واهمه نداشته باشید که انجیل در سینه ما است و تمامی اسفار آن را به شما خواهیم رساند و شما کلیساها را خالی مگذارید. سپس لوقا و مرقابوس و یوحنّا و متّی دور هم نشستند و این انجیل را ساختند و در اختیار شما گذاشتند در صورتی که این چهار نفر شاگردان شاگردان اول (مسیح) بودند...

نقل است که در انجیل آمده که خداوند فرمود: چرا به دین عمل نمینمائید و همواره خطا میکنید، مگر نمیدانید که عذاب من در انتظار شما است؟ حکم به جور و ستم مکنید که از جانب من به عذاب شما حکم خواهد شد، بهمین پیمانهای که به مردم میدهید برایتان پیمانه داده شود و طبق همین قضاوت خودتان علیه شما قضاوت خواهد شد. (بحار: 14 و 77 و 98)

دوست من، قرآن در هیچ آیه ای انجیل را تحریف شده و یا مفقود شده نمی داند!

عیسی مسیح به نص قرآن خود کلمه خدا بود و لذا هر حرکت و قول او کلام خدا بود.

قرآن تصدیق کننده همان انجیلی است که در زمان نزول قرآن در میان مسیحیان مرسوم بوده است:



قرآن به روشنی اهل انجیل را به تبعیت از انجیل موجود خود دعوت میکند:



اگر غرض قرآن اشاره به انجیل دیگری غیر آن چه که بین مسیحیان مرسوم است بود، این دستور آن عبث و بی معنی بود!

قرآن اهل کتاب را دعوت می کند که کتاب خود ا به درستی و با دقت بخوانند:



و همچنین به کسانی که همین تورات وانجیل موجود را به درستی به پا می دارند وعده برکت می دهد:



و به آنها هشدار می دهد، تا وقتی همین تورات و انجیل موجود را به پا ندارند بر هیچ آیینی نیستند:



خدا بشارت(انجیل) را به عیسی مسیح داد و عیسی مسیح هم آن را به حواریون خود داد و حواریون نیز که روح القدس بر آنان نازل می شد و طبق نص قرآن به آنها وحی می شد آن را نگاشتند.

عنوان کامل اناجیل موجود چنین است:

انجیل به روایت متی، انجیل به روایت یوحنا، انجیل به روایت توماس و ...

لذا هر یک از حواریون یا بعدا شاگردان آنان از دید خود و با عنایت روح القدس، اقدام به نگارش اناجیل کردند.

اینکه آیا انجیلی که قرآن اشاره می کند،یک کتاب خاص است و یا چند نسخه از یک کتاب مطلب قابل بحثی است، ولی اینکه قرآن، اهل انجیل را به تبعیت از آن و مطالعه دقیق آن دعوت می کند، و آن را تصدیق می کند، نشان از اهمیت و اصالت متن موجود در زمان پیامبر اسلام دارد.

با احترام
سپهر محمدی
(پس نویس: کلیه ترجمه ها عینا از ترجمه جناب فولادوند نقل شده اند!)

به نام خدا

با  سلام

شبهاتی که مطرح فرمودید همه از نوشته های یوسف حداد می باشد و قبلا به طور کامل پاسخ داده شده است .

می توانید به کتاب نقد و بررسي (كتاب الانجيل في القرآن : اثر از اب يوسف حداد) / نوشته رحيم سراجي؛ مراجعه نمایید .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
موفق باشید

دوست گرامی،

اگر پاسخی دارید بفرمایید!

برچسب زدن و حواله دادن، کاری از پیش نمی برد!

با احترام
سپهر محمدی

برچسب نزدم دوست عزیز

منظورم این بود که سوالات جدیدی نیست ، جوابشم داده شده .

الانم من برم همه جواباشو اینجا کپی کنم ، بر می گردی میگی همه رو کپی کردی ! کپی کردن فایده نداره .

خب وقتی یک نفر کامل جواب داده ، چه کاریه من دوباره بیام همه رو منتقل کنم .

خیلی فرق هست بین معرفی یک منبع موثق و حواله دادن ...

در انتخاب عبارات خود دقت بیشتری کنید .

اگر هم حال خواندن کتابی را ندارید ، بیهوده سوال نکنید !

دوست گرامی،

شما نظرات بنده را شبهه خواندی، در حالیکه اینها نظرات بنده است و بنده اصلا سوالی مطرح نکردم و اصلا شبهه ای در آنچه ادعا کردم ندارم.

لینکی که شما ارائه دادید البته ارزشمند است و از آن سپاسگزارم، اما منبع online نیست و ان شاء الله سر فرصت به آن مراجعه خواهم کرد.

اما اگر شما نظرات بنده را خواندید و پاسخی برای آنها دارید ولو آن را از جایی کپی کنید، بنده استقبال می کنم.

ولی اگر بحثهایی را از جایی که ربطی به اظهارات بنده ندارد و تنها در کلمه انجیل مشترک است، کپی کنید، البته اعتراض خواهم کرد.

اینجا فرومی برای بحث بین بنده و شما است! نه کپی کردن نظرات دیگران!

ضمنا موثق ترین منبع خود قرآن است که موید، مصدق و مهیمن تورات و انجیل است.

با احترام
سپهر محمدی

سلام دوست عزیز

در مورد تورات موجود

قرآن می فرماید در سوره بقره :

فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَـذَا مِنْ عِندِ اللّهِ لِيَشْتَرُواْ بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً فَوَيْلٌ لَّهُم مِّمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا يَكْسِبُونَ (79)

پس واى بر آنها كه نوشته‏اى با دست خود مى‏نويسند، سپس مى‏گويند: «اين، از طرف خداست.;  تا آن را به بهاى كمى بفروشند.

پس واى بر آنها از آنچه بادست خود نوشتند; و واى بر آنان از آنچه از اين راه به دست مى‏آورند! (79)

با این حساب اصلا حرفی در مورد اینکه تورات نوشته مردم و تحریف شده است باقی نمی ماند .

همانطور که می بینید تورات که بخشی از کتب مقدس هست طبق تایید قرآن تحریف شده و مسلمانان بر اساس قرآن و حدیث قائل به تحریف کتاب فعلی عهدین هستند
اما اصل نزول این کتاب بر پیامبر خدا حضرت مسیح علیه السلام را قبول دارند.
این در حالی است که بنده فکر نمی کنم شما اصلا کتاب مقدس را وحیی بدانید که بر مسیح نازل شده باشد؟ درست است ؟
آیا به نظر شما کتاب مقدس وحی می باشد؟


اما در مورد ایاتی که نقل کردید چندین اشتباه وجود داشت که باید حتما متذکر شوم (فقط از باب تذکر ) نه پاسخ :



آیه مد نظر شما این است :

نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَنزَلَ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ (3)

مِن قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَأَنزَلَ الْفُرْقَانَ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِآيَاتِ اللّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَاللّهُ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ (4)


لذا برای فهم زبان قران ، متن عربی را ملاک قرار می دهیم .

در بالا می گوید تصدیق کننده ی آن چیزی است که قبل از او نازل شده .

قبل از او چی نازل شده ؟ تورات و انجیل ...

اما آیا تورات و انجیلی که نزد مردم بوده همان کتب نازل شده ی اصلی بوده است ؟ هیچ اشاره ای نشده .

پس نتیجه نمی گیریم که همان انجیلی منظور بوده که نزد مردم بوده است .

برفرض هم بگیریم که همان بوده ... اما آیا انجیل موجود در بین ما ، همان انجیل 1400 سال پیش است ؟

باز هم فرض کنیم که آری ، اما اگر در انجیل موجود ، چند مطلب از تحریف سالم مانده باشد و قرآن به آن استناد کرده باشد هیچ دلالتی برتصدیق کل کتاب ندارد .

همه اینها تازه وقتی درست است که درست ترجمه کرده باشیم ، حال آنکه به نظر بسیاری از مفسرین واژه "مصدقا" یعنی این قرآن "تاییده شده ی دو کتاب قبل" است

و لذا در آن ها بشارت به قرآن آمده و هیچ ربطی به این ندارد که قرآن آنها را تایید کرده باشد .


الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاَوَتِهِ أُوْلَـئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ من يَكْفُرْ بِهِ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ (121)

كسانى كه كتاب آسمانى به آنها داده‏ايم ( يهود و نصارى) اگر آن را چنان كه شايسته آن است مى‏خوانند; آنها به پيامبر اسلام ايمان مى‏آورند;

و كسانى كه به او كافر شوند، زيانكارند. (121)

یعنی اگر آنچنانکه شایسته است بخوانند ، به پیامبر ایمان می آوردند (ضمیر واژه "بِهِ" به پیامبر برمی گردد نه کتاب )

ولی آنچنانکه باید نخواندند و در نتیجه خیلی ها هم به پیامبر خاتم ایمان نیاوردند ،و زیان کار خوانده شدند .

پس مطالبی در کتابشان بوده که کتمان کردند و آنچنانکه شایسته بوده نخوانده و عمل نکردند (یعنی حق تلاوت را ادا نکردند)!


نه اینکه پس کل کتابشان صحیح بوده ... !

بلکه مطالب صحیحی هم بوده که انچنان که باید آن را نخواندند و بسیاریشان از کافران شدند .

یعنی منکر آن نیستیم که مطالب صحیح در کتابشان بوده اما انچنانکه باید نخواندند .

پس بحث بر سر ایمان به پیامبر خاتم است نه به کتاب . (با توجه به آیات قبل و دقت در قواعد عربی)





به این ترتیب ناخواسته مغالطه ای صورت گرفته است . البته شاید شما قصد مغالطه نداشته اید اما به هرحال این مغالطه رخ داده است .

چرا که خود آیه دارد می گوید اگر به آنچه برایشان نازل کرده بودیم عمل می کردند چنان می شد ... (که معلوم است عمل نکرده اند که اینگونه خطاب شده اند )  
یعنی آنچه در گذشته برایشان نازل شده بود را عمل می کردند به ایشان برکت داده می شد .
این فعل ماضی است و ربطی به ورود به زمان حال ندارد که بگوییم " اگر الان هم عمل کنند برکت به ایشان داده می شود "

دقت در عبارات عربی بسیار مهم است .

آن چیزی که نازل شده بود را عمل نکردند ( و بعدش چه با آن کتاب کردند خودشان بهتر می دانند)

در آیه بعدی هم سیاق آیات به این معنی است که شما تورات و انجیل را به پا نداشته اید ، به پا داشتن در جایی است که چیزی را فراموش کرده و یا کتمان کرده باشند

و اصلا به آن عمل نکنند . یعنی آنچه را برایشان نازل شده به کناری نهاده باشند و به آنچه که خودشان کتاب مقدس می خوانند و از جانب خدا نیست عمل کنند .

اسم تورات و انجیل و نزول آن مسلما خدایی است و هرجا نامی از آنها می آید منظور اصل انهاست .

اما بعد از نزولش چه کردند هیچ تاییدی بر کل آن نیست  ، دقت کنید !! بر کل آن ، تاییدی از طرف خدا نیامده .

بلکه در جاهایی از آن بالاخره حقیقت باقی مانده است که به همان ها احتجاج می کند




در کجای قرآن چنین نصی وجود دارد ؟!


یک سوال : چگونه به حواریون اعتماد کنیم؟

مرقس مي گويد : او باز انكار كرد و بعد از زماني حاضرين بار ديگر به پطرس گفتند در حقيقت تو از آنها مي‏باشي زيرا جليلي نيز هستي و لهجه تو چنان است(70 انجيل مرقس 14)

پس به لعن كردن و قسم خوردن شروع نمود كه آن شخص را كه مي‏گوئيد نمي‏شناسم (71 انجيل مرقس 14)

در متي هم آمده است : باز قسم خورده انكار نمود كه اين مرد را نمي‏شناسم(72 انجيل متّي 26) بعد از چندي آناني كه ايستاده بودند پيش آمده پطرس را گفتند البتّه تو هم از اينها هستي

زيرا كه لهجه تو بر تو دلالت مي‏نمايد(73 انجيل متّي 26) پس آغاز لعن كردن و قسم خوردن نمود كه اين شخص را نمي‏شناسم و در ساعت خروس بانگ زد(74 انجيل متّي 26) ...

با توجه به آيات قبلي براي اين كه به ميزان ايمان پطرس به مسيح عليه السلام آگاه شويم خوب است آيه زير را نيز از انجيل لوقا در تعريف لوقا بخوانيم :

آنگاه رسولان به خداوند گفتند ايمان ما را زياد كن(5 انجيل لوقا 17) خداوند گفت اگر ايمان بقدر دانه خردلي مي‏داشتيد به اين درخت افراغ مي‏گفتيد كه كنده شده در دريا نشانده شود اطاعت شما مي‏كرد(6 انجيل لوقا 17)

به نظر شما پطرس چقدر به مسيح عليه السلام ايمان داشت ؟

بد نيست وصف پطرس را از زبان پولس هم ببينيم : امّا چون پطرس به انطاكيه آمد او را روبرو مخالفت نمودم زيرا كه مستوجب ملامت بود(11 رساله پولس رسول به غلاطيان 2)

چون كه قبل از آمدن بعضي از جانب يعقوب با امّتها غذا مي‏خورد ولي چون آمدند از آناني كه اهل ختنه بودند ترسيده باز ايستاد و خويشتن را جدا ساخت(12 رساله پولس رسول به غلاطيان 2)

و ساير يهوديان هم با وي نفاق كردند به حدّي كه برنابا نيز در نفاق ايشان گرفتار شد(13 رساله پولس رسول به غلاطيان 2) ...

با توجه به تصويري كه از حواريون (از جمله يهوداي اسخريوطي ، پطرس و ... ) در كتاب مقدس وجود دارد ، چگونه مي توانيم به اين افراد اعتماد كنيم ؟

اميدوارم پاسخ علامه طباطبايي براي اين دوست عزيزمان كافي باشد :

هر چه سعي كردم مقاله را همين جا قرار دهم ، با پيام خطاي سايت مواجه شدم بنا بر اين لينك مقاله را قرار مي دهم .


از  لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد   بخوانيد. ( نام مقاله :
منظور قرآن از تورات و انجيل كدام است؟ )

چرا به حواریون می توانیم اعتماد کنیم؟

بحث دیگری که مطرح شد این است که چطور به حواریون اعتماد کنیم؟ در قرآن به روشنی از اینکه خدا به حواریون وحی کرده است یاد شده است:



پس اعتماد به حواریون عیسی مسیح که به آنها مستقیما وحی شده بوده است، هیچ مانعی ندارد. در این زمینه توجه به این نکات حائز اهمیت است:

1-طبیعت وحی در غیر از قرآن با طبیعت وحی در قرآن و پیامبر اسلام متفاوت است. نباید انتظارات مشابهی که ما از قرآن داریم از تورات و انجیل داشته باشیم.
2-از 4 انجیل رسمی مسیحیان، تنها دو تا از آنها (متی و یوحنا) به حواریون منسوبند.
3-اناجیل متعدد دیگری منتسب به حواریون وجود دارد و در صده اخیر کشف شده است که حاوی حقایق زیادی است، چون انجیل توماس، یهودا، پطرس، یعقوب، اناجیل کودکی و غیر آن که اتفاقا بسیاری ادعا های مسلمانان را تایید می کنند. برخی به صلیب رفتن عیسی را زیر سوال می برند! مثلا خلق کبوتر از خاک در اناجیل 4 گانه وجود ندارد اما در انجیل کودکی توماس آمده است. لذا ما محدودیتی که کنستانتین برای به  رسمیت شناختن تنها 4 انجیل وضع کرد نداریم و به همه اناجیلی که منتسب به حواریون هستند اهمیت می دهیم.
4-در اناجیل منتسب به حواریون، طبیعی است که به آنچه که در میان آنها مشترک است، اهمیت بیشتری می دهیم و به آنچه که محل اختلاف است اهمیت کمتری می دهیم.
5-پولس به هیچ وجه جایی در میان حواریون ندارد! دین پولس با دین عیسی مسیح و حواریون متفاوت است نامه ها و نوشته های وی اهمیتی برای ما ندارد و به تایید احادیث شیعه "وَ يَهُودُ الَّذِي هَوَّدَ الْيَهُودَ، وَ بُولَسُ الَّذِي نَصَّرَ النَّصَارَى، وَ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَعْرَابِيَّان‏"
6-در همه موارد فوق قرآن مهیمن آن چیزهایی است که در اناجیل آمده است، اگر چیزی مخالف قرآن در آنها باشد، روایت قرآن مورد تایید ماست.

با نهایت احترام

سپهر محمدی