کاربر گرامی ورود شما را به انجمن خیر مقدم عرض میکنیم. جهت استفاده از تمامی امکانات سایت باید عضو شوید. جهت عضویت اینجا را کلیک کنید.


»» صراط مستقیمی جز علی علیه السلام نیست ««
امروز يکشنبه 30 شهریور 1399 02:25

ساعت سایت بر اساسUTC + 3:30 ساعت تنظیم شده است




ارسال مبحث جديد پاسخ به موضوع  [ 4 پست ] 
نويسنده محتواي پيام
 موضوع پست: ازدواجهاي الهي
پستارسال شده در: پنج شنبه 27 خرداد 1389 09:05 
Moderator
Moderator
نماد کاربر
آفلاين

تاريخ عضويت: دوشنبه 2 شهریور 1388 13:23
پست ها : 2025
محل سکونت: آذربایجان
تشکر کرده اید: 3063 مرتبه
تشکر شده:
3827 مرتبه in 1600 پست




1- داستان اوّل




مرحوم كليني از قول ابو حمزة ثمالي نقل مي‎كند كه: امام باقر ـ عليه السّلام ـ فرمود: مردي از اهلي «يمامه» به نام «جويبر» به ديدار رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ شتافت و با اشتياق فراوان اسلام آورد.

وي مردي سياه پوست و داراي قامتي كوتاه و چهره‎اي زشت بود.

رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ به منظور اينكه او مردي غريب و فقير بود او را مورد تفقّد قرار داده و لباسي به او بخشيد و روزانه يك من خوراك برايش مقرّر داشت و در مسجد سكونت داد.

كم كم افراد غريب و حاجتمندي كه به اسلام گرويدند، زياد شدند و همگي در مسجد سكونت گزيدند. در اين هنگام جبرئيل نازل شد و خطاب به رسول خدا فرمود: افراد را از مسجد خارج و همچنان آن مكان مقدس را براي عبادت پاكيزه نگهدار.

رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ دستور داد صفّه‎اي (سكويي) در كنار مسجد براي سكونت اين عدّه ساختند و آنان در آن محل جاي گرفتند. به همين خاطر اين افراد به «اصحاب صفّه» شهرت يافتند.

روزي رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ در جمع آنان حاضر شد و از آنان دلجويي نمود و با كمال رأفت و رقّت رو به «جويبر» نمود و فرمود: جويبر! چه خوب است كه همسري انتخاب كني تا شريك زندگيت گردد و در امور دنيا و آخرت تو را ياري نمايد.

جويبر عرض كرد: اي رسول خدا! پدر و مادرم فداي شما، كدام زن حاضر است تن به ازدواج با من بدهد؟ من كه نه حسب و نه نسب و نه مال و نه جمالي دارم، كدام زن رغبت مي‎كند تا با من زندگي نمايد؟

رسول خدا فرمود: اي جويبر!‌خداوند به بركت اسلام، آن كس كه در جاهليت شرافت داشت را پست نمود و آنكه پست بود را شرافت بخشيد. امروز ديگر همة مردم سياه، سفيد، قريش، عرب و عجم برابرند و همه فرزندان آدم بوده و خداوند آدم را از خاك آفريد. روز قيامت محبوبترين مردم با تقواترين آنانند.

سپس فرمود: جويبر! هم اكنون بي‎درنگ نزد «زياد بن لبيد» كه شريفترين مردم قبيلة «بني بياضه» است مي‎روي و مي‎گويي:

رسول خدا مرا فرستاده و دستور داده كه دخترت «ذلفا» را به عقد همسري من درآوري. زياد، با گروهي از بستگان خود نشسته و سرگرم گفتگو بود كه جويبر اجازة ورود خواست و بر آنان وارد شد.

آنگاه رو به زياد كرد و گفت: من از جانب رسول خدا آمده‎ام و پيامي از ايشان برايت آورده‎ام. آيا در حضور حاضران بگويم يا به صورت خصوصي برايت بازگو كنم؟

زياد گفت: چرا خصوصي و پنهاني؟ در جمع حاضران بگو؛ چرا كه پيام رسول خدا موجب فخر و شرافت است.

جويبر گفت: رسول خدا پيام داد كه دخرت ذلفا را به عقد همسري من درآوري.

زياد - پيغمبر تو را فقط براي اين امر فرستاده است؟

جويبر - آري، من نسبت دروغ به رسول خدا نمي‎دهم.

زياد - ما مردم مدينه دختران خود را به كساني كه همشأنمان نيستند تزويج نمي‎كنيم، برگرد و عذر مرا بخواه.

جويبر سخت ناراحت شد و با حالتي افسرده خانة زياد را ترك گفت.

ذلفا دختر زياد سخنان جويبر را شنيد.

پس شخصي را نزد پدرش فرستاد و او را طلبيد، و گفت: پدر جان! جويبر چه كار داشت؟ پدرش ماجرا را براي دختر بيان كرد و گفت:

رسول خدا او را براي امر ازدواجش با تو به اينجا فرستاده بود و من عذر او را خواستم. پس ذلفا گفت: به خدا جويبر دروغ نمي‎گويد، كسي را بفرست و او را برگردان.

زياد پيكي فرستاد و جويبر را برگرداند و او را مورد تفقّد و احترام قرار داد.

آنگاه خود به حضور رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ شتافت و گفت: پدر و مادرم فداي شما، جويبر پيامي از جانب شما آورد؛ ولي من پاسخ او را به نرمي ندادم،

اينك خود به حضور شما آمده‎ام و عرض مي‎كنم. كه ما طائفة انصار دختران خود را به غير از همشأن خود نمي‎دهيم.

رسول خدا فرمود:‌اي زياد! جويبر مردي با ايمان است. مرد مؤمن همشأن زن مؤمنه است. دختر خود را به همسري وي درآور و از وصلت با او ننگ نداشته باش.

زياد به خانه برگشت و آنچه را از رسول خدا شنيده بود به اطلاع دخترش رساند.

دخترش گفت: پدر جان اين را بدان كه اگر از فرمان رسول خدا سرپيچي كني، كافر شده‎اي، بيا و جويبر را به دامادي خود بپذير. زياد هم چنين كرد و جويبر را به عنوان همسر دخترش برگزيد و سرانجام خانه‎اي تهيه و مراسم عروسي برگزار شد.

جويبر چون اين لطف خدا را در مورد خود مشاهده كرد شب زفاف خود را تا صبح به نماز و عبادت پرداخت و اين تا سه شب ادامه يافت.

خبر به زياد رسيد. وي هم خود را خدمت رسول خدا رساند و گفت: يا رسول الله! با وجودي كه جويبر همشأن ما نبود او را به عنوان دامادي برگزيدم.

رسول خدا پرسيد: مگر چه شده است؟ زياد ماجرا را بازگو كرد و گفت: جويبر هنوز با همسرش سخني و تماسي نگرفته است.

رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ جويبر را طلبيد و فرمود: تو مگر ميل به زن نداري؟ جويبر عرض كرد: يا رسول الله! چطور؟ اتّفاقاً علاقة و ميل من زياد است.

رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ فرمود: من خلاف اين را شنيده‎ام و تو با اين همه امكاناتي كه برايت تهيه ديده‎اند، هنوز تماسي با همسرت نداشته‎اي.

جويبر عرض كرد: همين كه من اين لطف خدا را در مورد خود مشاهده كردم، ياد دوران فقر و نداري خود افتادم،

به همين منظور جهت شكرگذاري و سپاس از پروردگار منّان، شبها را تا صبح عبادت و روزها را روزه مي‎گرفتم. ولي قول مي‎دهم كه امشب را با همسر خود به سر برم و رضايت او و كسانش را جلب كنم.

رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ پيكي فرستاد و ماجرا را براي زياد بيان كرد و او نيز خوشحال شد. چيزي نگذشت كه جويبر در ركاب رسول خدا، به قصد جنگ از مدينه خارج شد و در آن مبارزه شربت شهادت نوشيد.

بعد از شهادت او همسرش ذلفا خواستگارهاي زيادي پيدا كرد به طوري كه هيچ زني مانند او، آن همه خواستگار نداشت.[1]

--------------------------------------------------------------------------------
[1] . اصول كافي، ج 5، ص 339، باب «أنّ المؤمن كفو المؤمنة».

_________________
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 



بالا
 مشخصات  
تشکر کرده اید  
کاربران زیر از قهرمان علقمه به خاطر این پست تشکر کرده اند:
امیر علقمه, مائده آسمانی, Mohsen1001
 موضوع پست: Re: ازدواجهاي الهي
پستارسال شده در: شنبه 29 خرداد 1389 10:00 
Moderator
Moderator
نماد کاربر
آفلاين

تاريخ عضويت: دوشنبه 2 شهریور 1388 13:23
پست ها : 2025
محل سکونت: آذربایجان
تشکر کرده اید: 3063 مرتبه
تشکر شده:
3827 مرتبه in 1600 پست





2- داستان دوّم




«ملّا صالح مازندراني» از دانشمندان و بزرگان جهان اسلام و شيعه است.

وي در آغاز تحصيل بسيار تهي دست بود و با وضع رقّت باري زندگي مي‎كرد. وي حتّي قادر به تهيّة چراغي براي مطالعة خويش نبود. پدرش هم به علّت فقر و تنگدستي او را از خود رانده بود.

ملّا صالح به اصفهان آمد و در ساية كوشش و پشت كار وصف ناپذيري، دروس مقدماتي را به پايان رساند.

شور و شوق آن محصّل جوان علوم ديني، چنان او را به كمال رسانيد كه توانست در حوزة درس «ملّا محمدتقي مجلسي»[1]

شركت نموده و در اندك زماني مورد توجه خاص استاد خواد واقع شود و بر تمام شاگردان برتري يابد.

ملّا صالح، سنين جواني را پشت سر گذاشت و همچنان بدون تشكيل خانواده مشغول تحصيل و تدريس بود.

روزي استادش بعد از درس به وي گفت: اگر اجازه مي‎دهي دختري را براي شما عقد كنم.

ملّا صالح سر به زير انداخت و زبان حال آمادگي خود را اعلام داشت.

علّامة مجلسي به اندرون خانة خود رفت و دخترش «آمنه بيگم» كه در علوم ديني و ادبي به سر حدّ كمال رسيده بود را طلبيد و به وي گفت:

دخترم! شوهري برايت پيدا كرده‎ام كه در نهايت تنگدستي و فقر است ولي در فضل و كمال فرد والايي است. اين امر بسته به اجازه توست.

آمنه بيگم در پاسخ پدرش گفت: پدر! فقر و تنگدستي عيب مردان نيست و رضايت خود را اينگونه اعلام داشت. سرانجام خطبة عقد جاري شد و شب زفاف فرا رسيد.

ملا صالح تازه داماد آن شب گوشه‎اي مشغول مطالعه شد و بر حسب اتفاق به مسئلة علمي بسيار مشكلي برخورد نمود هر چه فكر كرد و مطالعه نمود مسئله همچنان لاينحل مانده بود.

تازه عروس با فراست و كنجكاوي پي برد كه شوهرش در مسئله‎اي دچار مشكل شده است.

كتابي را كه آن مسئلة مشكل علمي در آن بود را شناخت و آن شب هيچ نگفت.

فرداي آن شب، داماد بدون آنكه با عروس تماسي حاصل كند، براي تدريس از منزل خارج شد.

با رفتن او عروس از جا برخاست و مسئله را پيدا كرد و جواب آن را با دست خود نوشت و لاي كتاب شوهرش گذاشت. شب دوّم داماد باز سرگرم مطالعه شد و در ضمن آن به نوشتة همسرش برخورد نمود.

ملّا صالح همينكه جواب آن مسئلة‌ مهم علمي را كه همسرش نوشته بود مشاهده كرد،

بدون درنگ سر به سجده گذاشت و خداوند را شكر كرد و از آن لحظه تا بامداد فردا مشغول عبادت بود و همين موجب آن شد كه مقدمات عروسي تا سه روز به تأخير افتد.

مرحوم مجلسي چون از اين تأخير باخبر شد، ملّا صالح را خواست و به وي گفت: اگر اين دختر باب ميل تو نيست بگو تا فكري كنيم؟

ملّا صالح گفت: نه علّت تأخير اين نيست كه او باب ميل من نباشد، بلكه تأخير كار فقط براي اين بود كه خواستم شكر خا را تا جايي كه در توانم هست به خاطر اين ازدواج بجا آورم. من مي‎دانم كه نمي‎توانم شكر اين نعمت الهي را بجا آورم.

وقتي علّامة مجلسي اين سخن را شنيد گفت: آري اين اعتراف به نداشتن قدرت براي شكرگذاري خود دليل بر نهايت شكر است.

سپس زندگي مشترك اين دو زوج عالم و دانشمند آغاز شد كه فرزندان وارسته‎اي را تربيت نموده و به يادگار گذاشتند.


--------------------------------------------------------------------------------
[1] . ملّا محمّدتقي مجلسي، پدر دانشمند والامقام علّامه محمّد باقر مجلسي مؤلّف كتاب ارزشمند بحارالانوار و سايركتب معروف است. وي در عهد صفوي از دانشمندان بزرگ آن زمان بود.

_________________
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 



بالا
 مشخصات  
تشکر کرده اید  
کاربران زیر از قهرمان علقمه به خاطر این پست تشکر کرده اند:
امیر علقمه, Mohsen1001, [EHSAN]
>
 موضوع پست: Re: ازدواجهاي الهي
پستارسال شده در: يکشنبه 30 خرداد 1389 08:25 
Moderator
Moderator
نماد کاربر
آفلاين

تاريخ عضويت: دوشنبه 2 شهریور 1388 13:23
پست ها : 2025
محل سکونت: آذربایجان
تشکر کرده اید: 3063 مرتبه
تشکر شده:
3827 مرتبه in 1600 پست





3- داستان سوّم



«محمّد» پدر مقدّس اردبيلي عالم بزرگوار جهان اسلام، در روستاي «نيار» اردبيل زندگي مي‎كرد.

روزي مشغول آبياري مزرعة خود بود، آبي كه به آنجا مي‎آمد سيبي را با خود آورد و محمّد آن را برگرفت و خورد؛ ولي ساعتي بعد، از اين كردة خود پشيمان شد.

دنبال آب را گرفت و سرانجام به باغي رسيد كه دانست آن سيب از آن باغ بوده است.

نزد باغبان رفت و طلب رضايت نمود، باغبان گفت: اين باغ مال من و مال برادرم است،

من سهم خود را حلال كردم ولي برادرم در نجف اشرف ساكن است و من اختياري از جانب او ندارم.


محمّد سخت ناراحت شد و سرانجام به قصد زيارت امير مؤمنان ـ عليه السّلام ـ و طلب رضايت به سوي نجف اشرف عزيمت كرد.

در نجف سراغ آن مرد رفت و ماجرا را برايش بازگو كرد و در ضمن آن طلب رضايت نمود.

آن مرد حلال كردن و رضايت خود را مشروط بر آن داشت كه محمّد با دختر وي وصلت كند و در تعريف دخترش گفت: وي كر، كور، شل و لال است.

محمّد كه با مشقّت فراوان خود را به نجف رسانده بود، برگشتن بدون اخذ نتيجه را معقول ندانست و شرط آن مرد را پذيرفت.

خطبة عقد جاري شد و شب عروسي فرا رسيد. محمّد كه منتظر يك موجود كر، لال، شل و كور بود، دختر زيبايي را صحيح و سالم مشاهده كرد.

با كمال تعجّب اوصافي را كه پدرش براي دختر بيان كرده بود را از دختر پرسيد.

دختر مطالب پدر را چنين تعبير كرد: منظور پدرم از كر بودن من، نشنيدن حرفهاي ناصواب بود و از كوري من، نديدن نامحرمان و از شل بودن من،

نرفتن به جاهاي ناباب و از لال بودن من، اجتناب از غيبت و سخنهاي ناصواب بود.

حاصل اين ازدواج الهي فرزندي است به نام شيخ احمد معروف به «مقدّس اردبيلي» كه افتخار ديدار امام زمان ـ عليه السّلام ـ را دارد.[1]


--------------------------------------------------------------------------------
[1] . نامداران راحل، جوانشير، ص 72.

_________________
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 



بالا
 مشخصات  
تشکر کرده اید  
کاربران زیر از قهرمان علقمه به خاطر این پست تشکر کرده اند:
Mohsen1001, امیر علقمه
>
 موضوع پست: Re: ازدواجهاي الهي
پستارسال شده در: دوشنبه 31 خرداد 1389 08:26 
Moderator
Moderator
نماد کاربر
آفلاين

تاريخ عضويت: دوشنبه 2 شهریور 1388 13:23
پست ها : 2025
محل سکونت: آذربایجان
تشکر کرده اید: 3063 مرتبه
تشکر شده:
3827 مرتبه in 1600 پست



4- داستان چهارم


نرجس خاتون مادر امام زمان ـ عليه السّلام ـ، فرزند پسر قيصر روم است اين بانوي بزرگوار داراي مقام و منزلت والايي بود و

در فضيلت و برتريش همين بس كه افتخار مادري امام زمان ـ عليه السّلام ـ را داشت.

طبرسي در نجم الثاقب مي‎نويسد:

بشر بن سليمان مي‎گويد: خادم امام هادي ـ عليه السّلام ـ نزد من آمد و گفت: مولاي ما حضرت ابي الحسن علي بن محمد ـ عليهما السّلام ـ، تو را طلبيده است.

پس برخاستم و نزد آن حضرت رفتم.

چون آن حضرت مرا ديد فرمود: اي بشر! تو از اولاد انصاري و محبّت ما هميشه در ميان شما بوده و پس از اين هم خواهد بود.

شما مورد اعتماد ما اهل بيت هستيد. مي‎خواهم تو را بر رازي آگاه كنم و آن خريداري كنيزي است.

آنگاه آن حضرت با دست خود نامه‎اي به خط رومي نوشت و بر آن مهر زد و 220 اشرفي در پارچه‎اي پيچيد و به من فرمود:

بگير و به سوي بغداد روانه شو، چون به كنار فرات رسيدي، نزديك صبح خواهي ديد كه اسيراني را براي فروش به آنجا مي‎آورند.


مواظب باش شخصي به نام «عمر و بن يزيد نحاس» كنيزي را با اين اوصاف براي فروش مي‎آورد.

هر كس قصد خريد آن كنيز را كند خود او مايل نخواهد شد. شخصي او را به 300 اشرفي مي‎خرد ولي او حاضر نمي‎شود.

آن وقت اين نامة مرا نزد آن كنيز ببر و در اختيارش بگذار.

بشر مي‎گويد: همين كار را كردم و نامه را به او رساندم. چون كنيز نامه را خواند بوسيد و روي چشم نهاد و به صاحبش

گفت: مرا به اين شخص بفروش. پس به همان مبلغي كه امام هادي ـ عليه السّلام ـ فرموده بود، او را خريدم و با خود به طرف منزل به راه انداختم.

در راه كه مي‎آمديم آن كنيز مرتّب نامه را مي‎بوسيد. از او پرسيدم: از كجا صاحب اين نامه را مي‎شناسي؟

گفت: اي كم معرفت! آيا صاحب اين نامه را نمي‎شناسي؟ گفتم: او مولاي من است.

آنگاه گفت: گوش كن تا شرح حال خودم را برايت بگويم: من دخترزادة قيصر روم هستم.


مادرم از فرزندان شمعون جانشين حضرت عيسي ـ عليه السّلام ـ است.

در سن سيزده سالگي پدرم در صدد برآمد، مرا به عقد برادرزاده‎اش درآورد. مجلس عقد مفصلي ترتيب داد.

سيصد نفر از كشيشها و هفتصد نفر از امراء و چهار هزار نفر از اعيان و اشراف دعوت شدند. تخت بزرگي براي نشستن داماد زدند.

كشيشها مشغول خواندن انجيل بودند كه ناگهان زمين لرزه‎اي رخ داد و همه چيز به هم پاشيده شد و صليب‎ها شكسته شد.

پس كشيشها اين ماجرا را به فال بد گرفتند و گفتند از اين داماد صرف نظر كن، چون اين جريان نشانه از بين رفتن دين مسيح است. قيصر پذيرفت.

آنگاه مجلس ديگري ترتيب داد تا مرا به عقد برادرزادة ديگرش درآورد، امّا باز هم همان جريان اتفاق افتاد و جدّم قيصر از او هم صرف نظر كرد.


چون شب شد و خوابيدم در عالم خواب حضرت مسيح و شمعون و جمعي از حواريّون را ديدم كه جمع شده‎اند و منبري از نور نصب كرده‎اند

و حضرت محمد مصطفي ـ صلّي الله عليه و آله ـ و جانشين او علي ـ عليه السّلام ـ نيز بود؛

سپس ايشان رو به مسيح ـ عليه السّلام ـ كردند و گفتند: ما مي‎خواهيم با دختر وصّي شما وصلت كنيم و او را براي فرزندم حسن عسكري بگيريم.

مسيح ـ عليه السّلام ـ گفت: اين مايه شرف براي ما است. آنگاه رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ بر تختي قرار گرفت و خطبة عقد را جاري كرد.

من از خواب بيدار شدم ولي جرأت نكردم كه خوابم را براي كسي بازگو كنم.

شوق امام عسكري ـ عليه السّلام ـ كه همراه پيامبرم او را در خواب ديده بودم هر روز در دلم بيشتر مي‎شد به طوري كه از دوريش بيمار شدم. پدرم طبيب‎ها را حاضر كرد ولي فايده‎اي نكرد.

روزي قيصر آمد و گفت: دخترم! چه ميل داري؟ گفتم هيچ. گفت: چه درخواستي داري؟ گفتم: اسراي مسلمانان را آزاد كنيد، ممكن است حالم بهتر شود.

جدّم قيصر دستور داد تا اسراي مسلمانان را آزاد كردند و در وضع بقيّه نيز توسعه داد و آنها را آزاد گذاشت،‌ من هم قدري غذا خوردم تا وانمود كنم كه حالم خوب شده است.

چون شب شد و به خواب رفتم، در عالم خواب بهترين زنان عالم يعني فاطمه زهرا سلام الله عليها را ديدم كه حضرت مريم با هزار كنيز از حوريان بهشت در خدمت اويند.

پس مريم سلام الله عليها گفت:‌ اين خانم بهترين زنان عالم، مادر شوهر توست.

پس من فوري دامنش را گرفتم و گريستم و شكايت كردم از دوري امام حسن عسكري ـ عليه السّلام ـ .

فرمود: چگونه به سراغت بيايد در حالي كه مسلمان نيستي و به خدا شرك مي‎آوري اگر ميل داري به ديدار تو آيد بگو:


اشهد ان لا اله الا الله و ان محمداً رسول الله.

چون اين جملات را گفتم، حضرت زهرا ـ عليها السّلام ـ مرا به سينة‌ خود چسباند و دلداري داد و فرمود: اكنون منتظر آمدن فرزندم باش كه من او را به سوي تو مي‎فرستم ....

بشر بن سليمان مي‎گويد: پرسيدم: چگونه اسير شدي؟

گفت: پس از آن كه من شهادتين را بر زبان جاري كردم امام حسن عسكري ـ عليه السّلام ـ هر شب به ديدارم مي‎آمد.

شبي به من فرمود: به زودي ميان لشكر جدّت و مسلمانان جنگي در مي‎گيرد، تو خود را در ميان كنيزان و خدمتكاران بينداز و به طوري كه تو را نشناسند

به جمع اسيران وارد شو. من نيز چنين كردم و اينگونه اسير شدم.

بشر بن سليمان مي‎گويد: او را به سامرا نزد امام هادي ـ عليه السّلام ـ آوردم،

پس امام ـ عليه السّلام ـ خطاب به او فرمود: مي‎خواهي ده هزار اشرفي به تو بدهم يا مژده‎اي؟ گفت: مژده را بدهيد.

پس حضرت فرمود: بشارت باد تو را به فرزندي كه پادشاه مشرق و مغرب گردد و زمين را پر از عدل و داد كند بعد از آنكه زمين پر از ظلم و جور شده باشد.

و اينگونه بود كه نرجس خاتون مادر حضرت ولي عصر صاحب الزمان ـ عليه السّلام ـ با امام حسن عسكري ـ عليه السّلام ـ ازدواج نمود و مهدي موعود از او متولد شد.[1]

در پايان ضمن آرزوي اينكه كتاب حاضر توانسته باشد رضايت شما را جلب كرده باشد،

عاجزانه از خداوند منّان درخواست مي‎كنيم كه ما را از نوكران و سربازان حقيقي حضرت ولي عصر ارواحنا فداه قرار داده و ثواب اين اثر ناچيز را به

ارواح مقدّس چهارده معصوم ـ عليهم السّلام ـ واصل بگرداند.


--------------------------------------------------------------------------------
[1] . اقتباس، از نجم الثاقب، طبرسي، ص 26.

پایان

_________________
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 



بالا
 مشخصات  
تشکر کرده اید  
کاربران زیر از قهرمان علقمه به خاطر این پست تشکر کرده اند:
امیر علقمه, Mohsen1001
>
نمايش پست ها از پيشين:  مرتب سازي بر اساس  
ارسال مبحث جديد پاسخ به موضوع  [ 4 پست ] 

ساعت سایت بر اساسUTC + 3:30 ساعت تنظیم شده است


چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 0 مهمان


شما نمي توانيد مبحث جديدي در اين انجمن ايجاد کنيد
شما نمي توانيد به مباحث در اين انجمن پاسخ دهيد
شما نمي توانيد پست هاي خود را در اين انجمن ويرايش کنيد
شما نمي توانيد پست هاي خود را در اين انجمن حذف کنيد

انتقال به:  
News News Site map Site map SitemapIndex SitemapIndex RSS Feed RSS Feed Channel list Channel list
Powered by phpBB & CentralClubs

[ Time : 0.201s | 22 Queries | GZIP : On | Load : 1.61 ]
Seo