کاربر گرامی ورود شما را به انجمن خیر مقدم عرض میکنیم. جهت استفاده از تمامی امکانات سایت باید عضو شوید. جهت عضویت اینجا را کلیک کنید.


»» صراط مستقیمی جز علی علیه السلام نیست ««
امروز شنبه 21 تیر 1399 09:13

ساعت سایت بر اساسUTC + 3:30 ساعت تنظیم شده است




ارسال مبحث جديد پاسخ به موضوع  [ 4 پست ] 
نويسنده محتواي پيام
پستارسال شده در: شنبه 9 مرداد 1389 13:41 
Senior Member
Senior Member
نماد کاربر
آفلاين

تاريخ عضويت: دوشنبه 21 تیر 1389 23:57
پست ها : 151
تشکر کرده اید: 493 مرتبه
تشکر شده:
346 مرتبه in 127 پست
                     بسم الله الرحمن الرحیم


.ظهور حضرت حجت(عجل الله تعالی فرجه الشریف) از اموري است كه در اسلام نسبت به آنها

به شدت تأكيد شده و در حتميت آن ذره اي شك و شبهه وجود ندارد.

در آياتي نظير آية 55 سورة نور، خداوند متعال به مؤمنان وعده داده است كه فرمانرواي زمين

میگردندو بر آن سيطره می يابند.

صحبت كردن از حضرت مهدي "ارواحنافداه" و نشانه هاي ظهور ايشان در واقع صحبت كردن از

حوادثي است كه بناست در آينده اتفاق بيفتد و لذا بجاست كه از خود بپرسيم: اگر در مورد

احاديث نقل شده در اين زمينه بررسي اسناد صورت گرفت و مطمئن شديم كه آنها از امام

معصوم "علیه السلام"صادر شده است، آيا مي توان مطمئن بود كه حتماً همة آن حوادث آن

گونه كه در روايات شريف ما آمده اند وقوع يابند؟

پاسخ به اين پرسش در كتب عقيدتي و فلسفي تحت عنوان «بداء» داده مي شود

كه طي اين بخش از مطالب به آن مي پردازيم.

«بداء» در لغت به معناي ظهور و روشن شدن پس از مخفي بودن چيزي است و اصطلاحاً

به روشن شدن چيزي پس از مخفي بودن از مردم اطلاق مي شود؛ بدين معنا كه خداوند متعال

بنا بر مصلحتي، مسئله اي را از زبان پيامبر يا ولي اي از اولياي خويش به گونه اي تبيين مي كند

و سپس در مقام عمل و ظهور و بروز، غير آن را به مردم نشان مي دهد. در قرآن آمده است:

"خداوند هر چه را بخواهد محو يا اثبات مي كند در حالي كه ام الكتاب نزد اوست و خود مي داند

عاقبت هر چيزي چيست".1

و در آيه اي ديگر: و بدالهم سيّئات ما كسبوا.2

"بدي هايي را خود كسب كرده بودند و براي آنها مخفي بود برايشان نمايان شد".

يا: ثمّ بدالهم من بعد ما رأؤا الآيات.3

"پس از آنكه نشانه ها را ديدند حقيقت امر بر آنها روشن شد".

اين ظهور پس از خفا، تنها براي انسان رخ مي دهد و در مورد

خداوند متعال ابداً صدق نمي كند وگرنه لازمه اش اين است كه خداوند نسبت به آن موضوع

جهل داشته باشد كه اين امر محالي است. خداوند، چنانكه قرآن كريم مي فرمايد به همه چيز

آگاه و داناست 4 و نسبت به همه چيز در همة زمان ها و مكان ها چه حاضر باشند و چه غايب،

چه موجود باشند و چه فاني و چه در آينده به وجود بيايند، علم حضوري دارد. قرآن كريم در اين

زمينه مي فرمايد:هيچ چيزي در آسمان و زمين از نظر خداوند متعال مخفي نمي شود.5

از همين روست كه مسئلة بداء و ظاهر كردن آن امر مخفي به خداوند نسبت داده مي شود:

و بدالهم من الله مالم يكونوا يحتسبون.6

خداوند آنچه را گمان نمي كردند، براي آنها ظاهر كرد.

براساس این آيه نیز که که میفرماید:خداوند چيزي را كه از آنِ مردمي است دگرگون نكند تا آن

مردم خود دگرگون شوند.7

و با استفاده از ديگر آيات و روايات مي توان چنين برداشت كرد كه برخي اعمال حسنه نظير:

صدقه، احسان به ديگران، صلة رحم، نيكي به پدر و مادر، استغفار و توبه، شكر نعمت و اداي

حقّ آن و... سرنوشت شخص را تغيير داده و رزق و عمر و بركت زندگي اش را افزايش مي دهد،

همان طور كه اعمال بد و ناشايست اثر عكس آن را بر زندگي شخص مي گذارد.

پيش از شرح اين عبارت كه بداء در حقيقت ظاهر شدن چيزي است كه از ناحية خداوند متعال

براي مردم مخفي و براي خودش مشخص بود، لازم است يادآور شويم كه خداوند متعال بنا بر

آيات قرآن دو لوح دارد:

1. لوح محفوظ

لوحي كه آنچه در آن نوشته مي شود؛ پاك نشده و مقدّرات آن تغيير نمي يابند؛ چون مطابق با

علم الهي است:

بَل هُوَ قُرآنٌ مَجيدٌ في لَوحٍ مَحفوظٍ.8

بلكه آن قرآن مجيدي است كه در لوح محفوظ ثبت گرديده است.

2. لوح محو و اثبات

بنا بر شرايط و سنني از سنت هاي الهي، سرنوشت شخص يا جرياني به شكلي خاص مي

شود، با از بين رفتن آن سنت ها يا مطرح شدن سنت هاي جديد سرنوشت آن شخص يا آن

جريان تحت الشعاع سنت هاي جديد قرار مي گيرد. به عنوان مثال بناست كه شخص در سن

20 سالگي فوت كند امّا به واسطة صلة رحم يا صدقه اي كه مي دهد,30سال به عمرش اضافه

مي شود و تا 50 سالگي زنده مي ماند يا به عكس، آن شخص بناست 50 سال عمر كند به

واسطة گناه كبيره اي خاص، 30 سال از عمرش كاسته مي شود در همان 20 سالگي ميميرد.

كه البته خداوند متعال از اوّل مي دانست كه بناست اوّلي 50 سال و دومي 20 سال عمر كند

ولي براي روشن شدن اين سنت هاي الهي مطلب به اين شكل از زبان پيامبران يا اولياي

الهي(ع) بيان مي شود.

در قرآن كريم هم آمده است:
يمحوا الله ما يشاء و يثبت و عنده امّ الكتاب.9

يا اين آيه:

آنگاه مدتي را [براي شما عمر] مقرّر داشت و اجل حتمي نزد اوست.10

با توجه به اين دو لوح و مطالبي كه تا به حال به آنها پرداختيم، اين پرسش به ذهن مي رسد

كه: آيا ظهور حضرت مهدي "عجل الله تعالی فرجه الشریف" و نشانه هايي كه براي آن بيان

شده است، در لوح محفوظ اند يا محو و اثبات. به عبارت ديگر آيا ممكن است اصلاً مسئله اي به

نام ظهور ايشان تا آخر عمر بشريت و هستي اتفاق نيفتد يا ظهور بدون تحقّق نشانه ها رخ دهد

يا همه ی نشانه ها بايد رخ دهند؟؟؟

                                                                                                 ادامه دارد...

پي نوشت ها :


1. سورة رعد(13)، آية 39.
2 . سورة زمر(39)، آية 48.
3 . سورة يوسف(12)، آية 35.
4 . سورة نساء (4)، آية 35.
5 . سورة آل عمران (3)، آية 5.
6 . سورة زمر(39)، آية 48.
7 . سورة رعد(13)، آية 11.
8 . سورة بروج(85)، آيات 21 و 22.
9 . سورة رعد(13)، آية 39.
10. سورة انعام(6)، آية 2.

_________________
اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم والعن اعدائهم


بالا
 مشخصات  
تشکر کرده اید  
کاربران زیر از mahe.derakhshan به خاطر این پست تشکر کرده اند:
مائده آسمانی, Mohsen1001, قهرمان علقمه, MAYAPOWER, msit.ir
پستارسال شده در: دوشنبه 11 مرداد 1389 01:34 
New Member
New Member
نماد کاربر
آفلاين

تاريخ عضويت: يکشنبه 10 مرداد 1389 00:14
پست ها : 13
تشکر کرده اید: 18 مرتبه
تشکر شده:
7 مرتبه in 5 پست
با توجه به سوال انتهايي شما
بنظرم براي تحقق هر عملي قطعا مقدمات و پيش شرطهايي لازم است
بنابراين گرچه قدرت درك و تعقل ما بسيار كمتر از ان است ولي مي شود چنين استنباط نمود كه براي ظهور امام عصر(عج)  قطعا  علائمي هست و شرايطي ....

_________________
خدایا...
من در این کلبه ی فقرانه ی خود
چیزی را دارم ، که تو در عرش کبریای خود نداری
من چون تویی دارم و تو چون خود نداری

وبلاگ عصر ايمان http://www.asrehiman.blogfa.com


بالا
 مشخصات  
تشکر کرده اید  
>
پستارسال شده در: دوشنبه 11 مرداد 1389 16:46 
Senior Member
Senior Member
نماد کاربر
آفلاين

تاريخ عضويت: دوشنبه 21 تیر 1389 23:57
پست ها : 151
تشکر کرده اید: 493 مرتبه
تشکر شده:
346 مرتبه in 127 پست
                                          
                                       بسم الله الرحمن الرحیم


در ادامه ودر پاسخ به پرسشهایی که قبلا مطرح شد بايد نشانه هاي ظهور را به دو دسته تقسيم كنيم:
1. امور و علايم مشروط
2.امور و علايم حتمي

آنگونه كه امام باقر(علیه السلام) امور را به "موقوفه" و "حتميه"11 و امام صادق(علیه لسلام) به


"
حتمي"12
و"غير حتمي" تقسيم كرده اند. مسئلة بداء هم در چهار زمينه با موضوع ظهور حضرت


مهدي(علیه السلام) ارتباط مي يابد:


1.نشانه هاي مشروط و غير حتمي ظهور

جز نشانه هايي كه صراحتاً در احاديث به حتمي بودن آنها اشاره شده است، بقية نشانه هاي ظهور

همگي از امور موقوفه به شمار مي روند، چنانكه بزرگاني مانند شيخ مفيد، شيخ صدوق و شيخ طوسي

بدان تصريح كرده اند. بدين معنا كه به جز نشانه هاي حتمي ظهور بقية آنها بنا بر مشيت و ارادة الهي

ممكن است دچار تغيير و تبديل، تقدّم يا تأخّر شوند. به عبارت ديگر آنها از جمله امور "لوح محو و اثبات" به

حساب مي آيند و ممكن است با تغيير و تبديل در شرايط آنها و عوض شدن علل رخ دادن آنها به گونة

ديگري پديد آيند يا اصلاً رخ ندهند. البته بسياري از رويدادهايي كه در احاديث ما به آنها اشاره شده است تا

كنون اتفاق افتاده اند و دچار بداء در اصل تحقّق خويش نشده اند.

مثلاً اگر در حديث به نزول بلايي (مشروط) اشاره شده باشد به واسطة توسل و استغفار مؤمنان و

مسلمانان ممكن است در نزول آن تأخير رخ دهد يا اصلاً چنين بلايي به جهت عظمت عمل صالح ايشان

نازل نشود يا اينكه با برخي اعمال صالح يا ناصالح ظهور حضرت را دچار تعجيل يا تأخير كنند.

شايد بتوان علت بيان چنين اخباري را اين دانست كه اگر مسئله به اين شكل تبيين نمي شد، مؤمنان هم

از احتمال حدوث آن حادثه باخبر نمي شدند و بدان مبتلا مي گشتند امّا پس از صدور حديث از ناحية

معصوم(علیه السلام) و آگاه شدن مؤمنان و مسلمانان از آن، با دعا و توسل و استغفار از پديد آمدن چنان

حادثة ناگواري ممانعت به عمل آورند يا سبب حدوث اتفاقي خوشايند شوند. البته فراموش نكنيم كه عكس

اين مطلب هم كاملاً صادق است به اين معنا كه شخص معصوم(ع) با اعلام نزول بلا و علّت آن، حجت را بر

مردم تمام مي كنند كه شما با وجود آنكه مي توانستيد، آن بلا را از خويش دفع نكرديد يا فلان خير را به

سوي خويش جلب ننموديد و از همين روست كه روايت شده است:

خداوند متعال، به چيزي مثل بداء عبادت نشده است.13

2. علايم ظهور و امور حتمي


پنج مورد از نشانه هاي ظهور در بسياري از روايات كه از حدّ تواتر گذشته است؛ از جمله نشانه هاي حتمي

ظهور برشمرده شده اند:

خروج سيّد خراساني و يماني، نداي آسماني مبني بر حقّانيت حضرت مهدي(علیه السلام)، شهادت نفس

زكيّه و فرو رفتن سپاهيان سفياني در منطقة بيداء (بيابان بين مدينه و مكّه).14

اين نشانه هاي پنج گانه را احاديث از علايم حتمي شمرده و هيچ گونه احتمال بدايي در مورد تحقّق آنها

نداده اند وگرنه خلاف حتمي بودن آنها مي شد. اين نشانه ها شديداً با مسئلة ظهور ارتباط داشته و

همگي مقارن ظهور رخ خواهند داد ان شاءالله. بزرگواراني چون مرحوم آيت الله خويي در پاسخ به نويسندة

كتاب سفياني و علامات ظهور15، علّامه سيّد جعفر مرتضي عاملي، در كتاب خويش و شيخ طوسي، در

غيبت خويش16 نسبت به اين موضوع تصريح و اذعان كرده اند كه:

هر چند بنابر تغيير مصلحت ها با تغيير شروط اخباري كه به حوادث آينده مي پردازند، ممكن است دچار تغيير

و تبديل شوند؛ جز آنكه روايت تصريح كرده باشد كه وقوع آن جريان حتمي است كه (با توجه به اعتماد ما به

معصومين(علیهم السلام) ما هم يقين به حدوث آنها در آينده پيدا مي كنيم و قاطعانه مي گوييم در آينده

چنين خواهد شد.17

اشكال اساسي كه به اين نظر گرفته مي شود؛ متكي به حديثي است كه نعماني در كتاب خويش آورده

است كه: ابوهاشم داوود بن قاسم جعفري گفته است: نزد امام جواد(علیه السلام) بوديم و صحبت از

حتمي بودن آمدن سفياني شد، از آن حضرت پرسيدم: آيا در مورد امور حتمي هم بداء رخ مي دهد؟

فرمودند: آري.

گفتم: مي ترسم در مورد خود حضرت مهدي(ع) بداء رخ دهد. حضرت فرمودند:

ظهور حضرت مهدي(ع) وعدة الهي است و خداوند خلف وعده نمي كند.18

علّامه مجلسي، هم در بحارالانوار پس از نقل اين حديث اين

توضيح را اضافه كرده اند كه:

شايد محتوم، معاني مختلفي داشته باشد كه با توجه به اختلاف در تعاريف ممكن است در مورد برخي از

آنها بداء رخ بدهد. مضاف بر اينكه شايد منظور از بداء در مورد خصوصيات آن حادثة محتوم و حتمي باشد و

نه اصل تحقّق آن، كه مثلاً پيش از زوال حكومت بني عباس سفياني جنبش هاي خويش را آغاز مي كند.19

اين فرضيه چندان قابل قبول نيست؛ زيرا در صورت پذيرفتن آن، چه فرقي بين حتمي و غير حتمي خواهد

بود؟ مضاف بر اينكه روايت مورد بحث ما از حيث سند، ضعيف است.20 در ضمن نمي توان از آن همه حديث

و روايتي كه به شدت بر حتمي بودن اين پنج نشانه و امتناع احتمال رخ دادن بداء در آنها تأكيد مي كنند،

چشم پوشي كرد و به احاديث انگشت شماري از اين دسته تمسك نمود؛ چون ممكن است در شرايط

خاصي (به فرض قوت و اعتبار سندي آنها) معصوم(علیه السلام) مجبور شده باشند از روي تقيه، چنين

سخني بگويند.

عبدالملك بن اعين گويد: به امام باقر(علیه السلام) در مورد حضرت مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف)

گفتم: مي ترسم كه زود بيايند و سفياني نباشد. حضرت فرمودند:

والله نه. سفياني از حتمياتي است كه حتماً خواهد آمد.21

امور يا موقوفه اند يا حتميه كه سفياني از دستة حتمياتي است كه حتماً خواهد بود.22

امام صادق(علیه السلام) نیزفرمودنده اند:

از حتمياتي كه پيش از قيام حضرت مهدي(علیه السلام) خواهند بود اينهاست: شورش سفياني، فرو رفتن

در بيداء، شهادت نفس زكيّه و منادي كه از آسمان ندا در دهد.23

حمران بن اعين از امام باقر(علیه السلام) راجع به آية:

ثمّ قضي اجلاً و اجلٌ مسمّي عنده؛24 مي پرسد و حضرت مي فرمايند:

دو اجل وجود دارد: محتوم و موقوف.

حمران: محتوم چيست؟

امام  باقر علیه السلام:جز آن نخواهد شد.

حمران: و موقوف؟

امام  باقر علیه السلام:مشيت الهي در رابطة آن جاري مي شود.

حمران:اميدوارم كه سفياني جزء موقوف ها باشد.

امام  باقر علیه السلام:والله كه نه و از محتومات است. 25

                                                                                                      ادامه دارد...
ـ ـ ـ ـ ـ
ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ
پی نوشتها

11. نعماني، محمد بن ابراهيم، الغيبة، ص204؛ مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج52، ص249.
12. نعماني، محمد بن ابراهيم، همان، ص202.
13. كليني، اصول كافي، ج 1، باب البدأ، ح 1 و صدوق، محمد بن علي بن حسين، التوحيد، باب 54، ح 2.
14. صدوق، محمد بن علي بن حسين، كمال الدين، ج2، ص650، طوسي، محمد بن حسن، الغيبة ص267، نعماني، همان، صص169 و 172؛ مجلسي، محمد باقر، همان؛ ج52، ص204، طبرسي، فضل بن حسن، اعلام الوري، ص426؛صافي گلپايگاني، لطف الله، منتخب الاثر، صص439 و 455.
15. فقيه، محمد، السفياني و علامات الظهور، ص102.
16. عاملي، جعفر مرتضي، دراسته في علامات الظهور، ص60.
17. طوسي، محمد بن حسن، همان، ص265.
18. نعماني، محمد بن ابراهيم، همان، ص205، مجلسي، محمد باقر، همان، ج52، ص250.
19. مجلسي، محمد باقر، همان، ج52، ص251.
20. رك: فقيه، محمد، همان، ص102.
21. نعماني، محمد بن ابراهيم، همان، ص203؛ مجلسي، محمد باقر، همان، ج52، ص249.
22. نعماني، محمد بن ابراهيم، همان، ص204؛ مجلسي، محمد باقر، همان، ج52، ص249.
23. نعماني، محمد بن ابراهيم، همان، ص176، صافي گلپايگاني، لطف الله، همان، ص455.
24. سورة انعام، آية 2.
25. مجلسي، محمد باقر، همان، ج52، ص249.

_________________
اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم والعن اعدائهم


بالا
 مشخصات  
تشکر کرده اید  
کاربران زیر از mahe.derakhshan به خاطر این پست تشکر کرده اند:
ASEMOONI, مائده آسمانی
>
پستارسال شده در: پنج شنبه 14 مرداد 1389 15:29 
Senior Member
Senior Member
نماد کاربر
آفلاين

تاريخ عضويت: دوشنبه 21 تیر 1389 23:57
پست ها : 151
تشکر کرده اید: 493 مرتبه
تشکر شده:
346 مرتبه in 127 پست
                بسم الله الرحمن الرحیم

3.بداء و قيام حضرت مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف)


ظهور حضرت حجت(عجل الله تعالی فرجه) از اموري است كه در اسلام نسبت به آنها به شدت تأكيد شده


و در حتميت آن ذره اي شك و شبهه وجود ندارد.


پيش از اين گفتيم كه در آياتي نظير آية 55 سورة نور، خداوند متعال به مؤمنان وعده داده است كه


فرمانرواي زمين گردند و بر آن سيطره يابند كه چنين واقعه اي در تمام طول تاريخ تا كنون اتفاق نيفتاده


است و از آنجا كه « ان الله لا يخلف المعياد26 و خداوند در وعدة خويش تخلف نمي كند، در آينده اي دور يا


نزديك حتماً چنين اتفاقي خواهد افتاد. ان شاء الله.


علاوه بر اينكه در موارد بسياري رسول مكرم اسلام(صل الله وعلیه وآله) و معصومين(علیهم السلام) شديداً


تأكيد نموده اند كه :حتي اگر از عمر هستي بيش از يك روز باقي نمانده باشد، خداوند آن قدر اين روز را


طولاني مي كند كه حضرت مهدي(عجل الله تعالی فرجه) ظهور كرده و جهان را مملو از قسط و عدل


گردانند.27

4. تعيين زمان ظهور حضرت مهدي(عجل الله تعالی فرجه)


بسياري از روايات، ما را از توقيت (مشخص كردن زمان ظهور) يا تعيين محدودة زماني براي ظهور حضرت به


شدت نهي كرده اند و شيعيان را امر كرده اند كه هر كه را چنين كرد تكذيب كنند و دروغ گو بشمارند؛ زيرا


اين مطلب در زمرة اسرار الهي است و كسي آن را نمي داند؛ امام صادق(علیه السلام) به محمدبن مسلم


فرمودند:محمد! اگر كسي وقتي از جانب ما براي ظهور حضرت مهدي(عجل الله تعالی فرجه) نقل كرد، از


تكذيب كردن او نترس! چرا كه ما براي احدي تعيين وقت نمي كنيم.28


وقتي فضيل از امام باقر(علیه السلام ) مي پرسد كه آيا اين مسئله وقت مشخص دارد؟ حضرت سه مرتبه


مي فرمايند: «آنها كه وقت تعيين مي كنند دروغ مي گويند.29


يكي از ياران امام صادق(علیه السلام) به ايشان عرضه مي دارد: اين مسئله اي كه چشم انتظارش


هستيم كي خواهد آمد؟ حضرت مي فرمايند:


اي مهزم! آنها كه وقت تعيين كنند دروغ مي گويند، آنها كه عجله كنند هلاك مي شوند و آنها كه تسليم امر


خداوند باشند نجات مي يابند و به سوي ما باز مي گردند.30


آنگونه كه از احاديث برمي آيد، ظهور حضرت حجت(عجل الله تعالی فرجه) از جمله اموري است كه خداوند


متعال آن را از مردم پنهان نموده است و هر زمان كه خداوند تبارك و تعالي اراده كنند و شرايط و علل فراهم


و مناسب باشد؛ زمين را از بركات وجودي آن امام همام(علیه السلام) بهره مند خواهند نمود.


البته نهي از تعيين وقت، شامل نشانه هاي حتمي ظهور نمي شود؛ چرا كه خود معصومين(علیهم السلام)


در اين موارد به فاصله زماني ميان حدوث آن نشانة حتمي و ظهور حضرت اشاره كرده اند كه مثلاً از ابتداي


شورش سفياني تا قيام حضرت بيش از 9 ماه طول نخواهد كشيد يا مثلاً 15 روز پس از شهادت نفس زكيّه


حضرت در مكه ظهور مي كنند. وليكن ديگر نشانه ها حداكثر به اين اشاره مي كنند كه ظهور آن وجود


مقدس نزديك شده است و نه بيش از اين. چنانكه ديديم برخي از نشانه هاي ظهور قرن هاست كه اتفاق


افتاده اند و گذشته اند و هنوز ظهور رخ نداده است. كه البته به جهت ايجاد اميد در دل شيعيان مبني بر


نزديك شدن ظهور معصوم(علیه السلام) از آن به عنوان نشانة قيام حضرت صاحب(عجل الله تعالی فرجه)


ياد كرده اند.

ضمناً اگر بنا بود زمان ظهور مشخص شود و همگان بدانند كه ايشان بناست چه زماني قيام جهاني خويش


را آغاز كنند؛ ستمگران و ظالمان تمام عِدّه و عُدّه خويش را براي آن روز مهيا و آماده مي كردند ـ كه به خيال


خام و واهي خود ـ آن نور الهي را خاموش كنند و نگذارند عدالت را در جهان گسترش دهند و مؤمنان و


مستضعفاني هم كه قرن ها با حدوث اين حادثة عظيم و بزرگ فاصله داشتند مبتلا به يأس و كسالت و


خمودي مي شدند حال آنكه قرن هاست بسياري در انتظار آن يار غايب از نظر، ديده ها را خون بار كرده و


هر صبح و شام دست دعا به تعجيل در فرج ايشان برداشته اند و اميد دارند كه در زمرة ياران و ياوران ايشان


باشند. مشخص نبودن زمان ظهور خواب از چشم هاي ستمگران ربوده و هر صبح و شام از اين هراسناكند


كه شايد آن عزيز مقتدر امروز ظهور كند و پايه هاي حكومت شيطاني شان را درهم شكند.


به اميد آنكه آن روز را ببينيم و از ياوران حضرتش باشيم. ان شاءالله.

-----------------------------------------------------------------
پي نوشت ها :

26. سورة آل عمران(3)، آية 9.
27. رك: شيخ مفيد، الارشاد، ج2، ص340، طبرسي، فضل بن حسن، همان، ص401، مجلسي، محمد باقر، همان، ج51، ص133.
28. نعماني، محمد بن ابراهيم، همان، ص195، طوسي، محمد بن حسن، همان، ص262؛ آل سيد حيدر، مصطفي، بشارةالاسلام، ص298، مجلسي، محمد باقر، همان، ج52، ص104.
29. طوسي، محمد بن حسن، همان، ص262؛ مجلسي، محمد باقر، همان، ج52، ص103؛ صافي گلپايگاني، لطف الله، همان، ص463.
30. نعماني، محمد بن ابراهيم، همان، ص198؛ طوسي، محمد بن حسن، همان، ص262؛ مجلسي، محمد باقر، همان، ج52، ص104؛ آل سيد حيدر، مصطفي، همان، ص299؛ صافي گلپايگاني، لطف الله، همان، ص463.

                                                                                                                              منبع: ماهنامه موعود، شماره ی79

_________________
اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم والعن اعدائهم


بالا
 مشخصات  
تشکر کرده اید  
کاربران زیر از mahe.derakhshan به خاطر این پست تشکر کرده اند:
msit.ir, مائده آسمانی, مولاي عشق
>
نمايش پست ها از پيشين:  مرتب سازي بر اساس  
ارسال مبحث جديد پاسخ به موضوع  [ 4 پست ] 

ساعت سایت بر اساسUTC + 3:30 ساعت تنظیم شده است


چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 0 مهمان


شما نمي توانيد مبحث جديدي در اين انجمن ايجاد کنيد
شما نمي توانيد به مباحث در اين انجمن پاسخ دهيد
شما نمي توانيد پست هاي خود را در اين انجمن ويرايش کنيد
شما نمي توانيد پست هاي خود را در اين انجمن حذف کنيد

انتقال به:  
News News Site map Site map SitemapIndex SitemapIndex RSS Feed RSS Feed Channel list Channel list
Powered by phpBB & CentralClubs

[ Time : 0.214s | 22 Queries | GZIP : On | Load : 3.08 ]
Seo