« آيات قرآن کريم درباره اهل بيت(ع) »

مدیر انجمن: شورای نظارت

ارسال پست
Old-Moderator
Old-Moderator
نمایه کاربر
پست: 1950
تاریخ عضویت: جمعه 23 شهریور 1386, 2:57 am
سپاس‌های ارسالی: 2988 بار
سپاس‌های دریافتی: 5531 بار
تماس:

« آيات قرآن کريم درباره اهل بيت(ع) »

پست توسط محدثه »

 تصویر 
 [FONT=Times New Roman]« آيات قرآن کريم درباره اهل بيت(ع) »  



[FONT=Times New Roman]الف) سوره هـل أتـي 

ـ مجاهد از ابن عباس درباره شأن نزول اين سوره چنين روايت کرده است:

حسن(ع) و حسين(ع) بيمار شدند. رسول خدا(ص) و همه مردم به عيادت آمدند و به علي(ع) گفتند: يا اباالحسن، کاش براي فرزندانت نذري مي کردي!

علي (ع) گفت: اگر شفا يافتند، براي سپاس از خداي عزوجل، سه روز روزه مي گيرم. فاطمه(س) و خادم آنها، فضه، نيز چنين گفتند.

حسن(ع) و حسين(ع) شفا يافتند، و چون در خانه آل محمد(ص) توشه اي نبود، علي(ع) نزد شمعون رفت و سه پيمانه جو قرض گرفت و به خانه آورد.

فاطمه(س) با يک پيمانه آن نان تهيه کرد. علي(ع) با رسول خدا(ص) نماز گزاردند و به منزل بازگشتند و غذا را فراروي خود نهادند .

مسکيني در خانه آمد و گفت: سلام بر شما اهل بيت محمد (ص) ، من مسکيني مسلمان زاده ام ، غذايم دهيد تا خدا از سفره هاي بهشت غذايتان دهد.

علي(ع) دستور داد تا غذا را به او بدهند و در آن روز و آن شب چيزي جز آب نخوردند.

روز دوم فاطمه(س) يک پيمانه ديگر آرد کرد و با آن نان فراهم ساخت، و چون غذا را فراروي خود نهادند،

يتيمي سر رسيد و بر در خانه ايستاد و گفت: سلام بر شما اهل بيت محمد (ص) ، يتيمي از اولاد مهاجرانم که پدرم شهيد شده است.

غذا را به او دادند و يک روز ديگر خويشتنداري کردند و جز آب نخوردند.

روز سوم فاطمه(س) پيمانه باقيمانده را برگرفت و آرد کرد و نان پخت. علي(ع) با پيامبراکرم(ص) نماز گزاردند و بازگشتند ، و چون غذا را فراروي خود نهادند ،

اسيري بر در خانه ايستاد و گفت: سلام بر شما اهل بيت نبوت ، اسيرمان مي کنيد و غذايمان نمي دهيد ؟ غذايم دهيد که من اسيرم .

غذا را به او دادند و سه روز و سه شب خويشتنداري کردند و جز آب نخوردند.

رسول خدا(ص) نزد آنان رفت و شدت گرسنگي آنها را ديد . خداي سبحان اين آيات را فرو فرستاد:



 [FONT=Times New Roman]بسم الله الرحمن الرحيم.    [FONT=Times New Roman]« هل اتي علي الانسان حين من الدهر...يوفون بالنذر و يخافون يوما کان شرّه مستطيرا و يطعمون الطعام

علي حبّه مسکينا و يتيما و اسيرا انما نطعمکم لوجه الله لا نريد منکم جزاء و لا شکورا... »
 
[9] 
 « آيا زماني طولاني بر انسان گذشت... (ابرار) به نذر خود وفا مي کنند و از روزي که شرش فراگير است مي ترسند،

و غذاي خود را به پاس دوستي خدا به مسکين و يتيم و اسير مي خورانند و مي گويند شما را تنها به خاطر خدا اطعام مي کنيم

و هيچ پاداش و سپاسي از شما نمي خواهيم. »
[10]  



_____________________________________

[9]. سوره انسان، آيه 1-9.
[10]. ابن اثير، اسدالغابه، ج 5، ص 530.
آخرین ويرايش توسط 1 on محدثه, ويرايش شده در 0.
 
تصویر 
Old-Moderator
Old-Moderator
نمایه کاربر
پست: 1950
تاریخ عضویت: جمعه 23 شهریور 1386, 2:57 am
سپاس‌های ارسالی: 2988 بار
سپاس‌های دریافتی: 5531 بار
تماس:

پست توسط محدثه »

.

[font=Times New Roman]ب) آيه ايثار 

 [font=Times New Roman]« و يؤثرون علي انفسهم و لو کان بهم خصاصه »  [11] 

 « و ديگران را بر خويش مقدم مي دارند ، هر چند خود نيازمند باشند. » 




ابوهريره مي گويد:

    « مردي نزد پيامبر آمد و از گرسنگي شکوه کرد. پيامبر او را به خانه زنانش فرستاد و آنها گفتند: چيزي جز آب نداريم.

    آن حضرت فرمود: چه کسي در اين شب اين مرد را درمي يابد؟

    علي گفت: من يا رسول الله!

    سپس نزد فاطمه آمد و او را از ماجرا آگاه کرد. او گفت: چيزي جز غذاي اين دخترک نداريم، ولي مهمانمان را بر خود ترجيح مي دهيم.

    علي گفت: دخترک را بخوابان و من نيز چراغ را به خاطر اين مهمان خاموش مي کنم. فاطمه چنان کرد، و آن مهمان شام خورد، و چون

    صبح شد خداي سبحان آيه « و يؤثرون علي انفسهم... » را نازل فرمود. » [12]




__________________________________________

[11]. سوره حشر، آيه 9.
[12]. حاکم حسکاني، شواهدالتنزيل، ج 2، ص 246.
 
تصویر 
Old-Moderator
Old-Moderator
نمایه کاربر
پست: 1950
تاریخ عضویت: جمعه 23 شهریور 1386, 2:57 am
سپاس‌های ارسالی: 2988 بار
سپاس‌های دریافتی: 5531 بار
تماس:

پست توسط محدثه »



[font=Times New Roman]ج) آيه مباهله 

 [font=Times New Roman]« فقل تعالوا ندع ابناءنا و ابناءکم و نساءنا و نساءکم و انفسنا و انفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنت الله علي الکاذبين »  [13]  

 « بگو: بياييد فرزندانمان و فرزندانتان، زنانمان و زنانتان، و ما خويشتن خويش و شما خويشتن خويش را فرابخوانيم،

آن گاه مباهله کنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم. »
 



ــ در « الصواعق المحرقه » از جابر بن عبدالله چنين نقل شده است:

    « هيئت نمايندگي نجران، رئيس و مرئوس، نزد رسول خدا(ص) آمدند و پيامبر آنان را به اسلام فراخواند.

    گفتند: ما پيش از تو اسلام آورديم.

    پيامبر (ص) فرمود: دروغ مي گوييد، اگر بخواهيد، شما را به آنچه از اسلام بازتان مي دارد آگاه مي کنم.

    گفتند: آگاهمان کن.

    فرمود: عشق به صليب و شرب خمر و خوردن گوشت خوک. سپس آنان را به مباهله فراخواند و آنان وعده اش دادند که صبح فردا حاضر شوند.

    صبح فردا، رسول خدا(ص) دست علي و فاطمه و حسن و حسين را گرفت و مسيحيان را به مباهله فراخواند ؛ اما آنان از آمدن سر باز زدند و

    به پرداخت خراج رضايت دادند.

    پيامبر (ص) فرمود: سوگند به آنکه مرا به حق فرستاد، اگر آمده بودند، اين بيابان آتش بار مي شد.

    آن گاه اين آيه نازل شد: « فقل تعالوا ندع ابناءنا و ابناءکم...ثم نبتهل... . »




ــ « شعبي » مي گويد:

    « ابناءنا » در آيه، « حسن و حسين » هستند،

    و « نساءنا » ، « فاطمه »

    و « انفسنا » ، « علي بن ابي طالب(ع) » .




ــ « ابن حجر » مي گويد:

    « دارقطني روايت کند که علي(ع) در روز شورا، با اهل شورا احتجاج کرد و به آنها گفت:

    شما را به خدا سوگند مي دهم، آيا در بين شما کسي هست که از من به رسول خدا(ص) نزديک تر باشد؟

    آنکه پيامبر او را نفس خود قرار داده و فرزندانش را فرزندان خود خوانده، کسي جز من است؟


    گفتند: هرگز، هرگز [14] !.... »



_______________________________________

[13]. سوره آل عمران، آيه 61.
[14]. ابن حجر، الصواعق المحرقه، ص 93.


.
 
تصویر 
Old-Moderator
Old-Moderator
نمایه کاربر
پست: 1950
تاریخ عضویت: جمعه 23 شهریور 1386, 2:57 am
سپاس‌های ارسالی: 2988 بار
سپاس‌های دریافتی: 5531 بار
تماس:

پست توسط محدثه »

.

[font=Times New Roman]د) آيه فائزون  


 [font=Times New Roman]« اني جزيتهم اليوم بما صبروا انهم هم الفائزون »  [15]  

 « من امروز آنها را به دليل آنکه صبر کردند ، پاداش دادم . آنان ، به حق، راه يافتگانند . » 




ــ از « عبدالله بن مسعود » چنين نقل شده است:

    « مراد از آيه « اني جزيتهم اليوم بما صبروا ... » علي بن ابي طالب و فاطمه و حسن و حسين است

    که در دنيا بر طاعت خدا و فقر و گرسنگي صبوري کردند و از معاصي دوري جستند و در بلاها شکيبايي ورزيدند.

    آري، آنان رستگاران و نجات يافتگان از حسابند. » [16]






______________________________________

[15]. سوره مؤمنون، آيه 111.
[16]. حاکم حسکاني، شواهدالتنزيل، ج 1، ص 4.

.
 
تصویر 
Old-Moderator
Old-Moderator
نمایه کاربر
پست: 1950
تاریخ عضویت: جمعه 23 شهریور 1386, 2:57 am
سپاس‌های ارسالی: 2988 بار
سپاس‌های دریافتی: 5531 بار
تماس:

پست توسط محدثه »

.

[FONT=Times New Roman]هـ) آيه تطهير 
 [FONT=Times New Roman]« انما يريد الله ليذهب عنکم الرجس اهل البيت و يطهرکم تطهيراً »  [17]  « خداوند، تنها بر آن است که پليدي را از شما اهل بيت دور سازد و شما را پاک و پاکيزه گرداند.» 



ــ از ام سلمه چنين نقل شده است:
    « پيامبر در خانه من بود که فاطمه(س) با ظرف حريره وارد شد و نزد آن حضرت رفت.

    پيامبر به او فرمود: شوهر و فرزندانت را بخوان. علي و حسن و حسين نزد ايشان آمدند و حريره خوردند. آن حضرت در بستر خويش

    و بر روي کسا نشسته بود و من در اتاق خود نماز مي خواندم که خداي عزوجل آيه : « انما يريد الله ليذهب عنکم الرجس اهل البيت

    و يطهرکم تطهيراً »
    را نازل فرمود. آن حضرت دنباله کسا را برگرفت و بر آنها پوشانيد و بعد دست خود را بيرون آورد و به سوي آسمان

    اشاره کرد و گفت:

    « خداوندا، اينها اهل بيت و خواص من هستند؛ پليدي را از آنان دور کن و پاک و پاکيزه شان گردان. »

    من سر خود را داخل اتاق کردم و گفتم: يا رسول الله، من هم با شمايم؟

    فرمود : تو عاقبت به خيري. » [18]




ــ از انس بن مالک نقل شده است که پيامبر تا شش ماه که براي اقامه نماز صبح از مقابل خانه فاطمه (س) مي گذشت، مي فرمود:
 [FONT=Times New Roman]« اي اهل بيت، وقت نماز است؛  [19] [FONT=Times New Roman]انما يريد الله ليذهب عنکم الرجس اهل البيت و يطهرکم تطهيراً. »  




__________________________________________

[17]. سوره احزاب، آيه 33.
[18]. ابن حنبل، المسند، ج 6، ص 393. مسلم نيز اين حديث را در صحيح خود آورده است.
[19]. بلاذري، احمد بن يحيي، انساب الاشراف، ج 1، ص 215.

 تصویر 

.
آخرین ويرايش توسط 1 on محدثه, ويرايش شده در 0.
Old-Moderator
Old-Moderator
نمایه کاربر
پست: 1950
تاریخ عضویت: جمعه 23 شهریور 1386, 2:57 am
سپاس‌های ارسالی: 2988 بار
سپاس‌های دریافتی: 5531 بار
تماس:

پست توسط محدثه »

.

[font=Times New Roman]و) آيات مرج البحرين يلتقيان  



 [font=Times New Roman]« مرج البحرين يلتقيان بينهما برزخ لا يبغيان.... يخرج منهما اللؤلؤ و المرجان »  [20] 

 « دو درياي مختلف را کنار هم قرار داد. ميان آن دو برزخي است که بر يکديگر غلبه نمي کنند.... از آن دو، لؤلؤ و مرجان بيرون مي آيد. » 




از « ضحاک » چنين نقل شده است:

منظور از « مرج البحرين يلتقيان » ، علي و فاطمه ؛

منظور از « بينهما برزخ لا يبغيان » ، پيامبر است ؛

و منظور از « يخرج منهما اللؤلؤ و المرجان » ، حسن و حسين . [21]




.
 
تصویر 
Old-Moderator
Old-Moderator
نمایه کاربر
پست: 1950
تاریخ عضویت: جمعه 23 شهریور 1386, 2:57 am
سپاس‌های ارسالی: 2988 بار
سپاس‌های دریافتی: 5531 بار
تماس:

پست توسط محدثه »

.

[FONT=Times New Roman]ز) آيه الحاق ذريه  

 [FONT=Times New Roman]« والذين آمنوا و اتّبعتهم ذريّتهم بايمان الحقنا بهم ذريّتهم

و ما التناهم من عملهم من شي ء کل امري بما کسب رهين »
 
[22] 

 « کساني که ايمان آوردند و فرزندانشان در ايمان پيروي شان کردند، فرزندانشان را به آنها ملحق مي کنيم

و چيزي از پاداش عملشان نمي کاهيم، که هر کس در گرو کار خويشتن است. »
 




از ابن عباس نقل شده است که :

آيه « والذين آمنوا و اتبعتهم ذريتهم... » درباره « پيامبر و علي و فاطمه و حسن و حسين » نازل شده است.




___________________________________

[22]. سوره طور، آيه 21


.
آخرین ويرايش توسط 1 on محدثه, ويرايش شده در 0.
 
تصویر 
Old-Moderator
Old-Moderator
نمایه کاربر
پست: 1950
تاریخ عضویت: جمعه 23 شهریور 1386, 2:57 am
سپاس‌های ارسالی: 2988 بار
سپاس‌های دریافتی: 5531 بار
تماس:

پست توسط محدثه »

.

[FONT=Times New Roman]ح) آيه مودّت 
 [FONT=Times New Roman]« قل لا اسئلکم عليه اجرا الا المودّه في القربي »  [23]  « بگو بر اين رسالت هيچ مزدي از شما نمي خواهم جز دوست داشتن خويشاوندانم. » 



ــ از ابن عباس نقل شده است :

« هنگامي که آيه مودت نازل شد، گروهي گفتند: يا رسول الله، خويشاوندان شما که مودت آنها بر ما واجب شده، کيانند؟

فرمود: علي و فاطمه و دو پسر آن دو [24] .

و از آن موارد نيز اين آيه که خداوند مي فرمايد: « اولئک الذين يدعون ... » [25]

عکرمه در شأن نزول اين آيه چنين مي گويد: « اولئک الذين يدعون ... » [25] منظور از آيه فوق پيامبر(ص)، علي، فاطمه، حسن و حسين(ع) است.




___________________________________

[23]. سوره شوري، آيه 23.
[24].طبري، محب الدين، ذخائر العقبي، ص 25؛ ابن حجر، الصواعق المحرمه، ص 101؛ شبلنجي حنفي، نورالابصار، ص101.
[25]. سوره اسراء، آيه 57.
 
تصویر 
Old-Moderator
Old-Moderator
نمایه کاربر
پست: 1950
تاریخ عضویت: جمعه 23 شهریور 1386, 2:57 am
سپاس‌های ارسالی: 2988 بار
سپاس‌های دریافتی: 5531 بار
تماس:

Re: « آيات قرآن کريم درباره اهل بيت(ع) »

پست توسط محدثه »

. [FONT=Times New Roman]« بسم الله الرحمن الرحیم »  


با سلام خدمت کاربران محترم

مطالبی که در این تاپیک ارائه شد ، برگرفته از کتاب گران قدر [FONT=Times New Roman]« علیٌ (علیه السلام) فی القرآن »   [FONT=Times New Roman]تألیف علامه سید مرتضی عسکری (ره)  هست

که برای مطالعه بخش های دیگر کتاب می توانید به تاپیک های زیر مراجعه بفرمایید . ( روی نام تاپیک مورد نظر کلیک کنید . )

موفق باشید

 
« آيات قرآن کريم درباره امیرالمؤمنین امام علي (ع) »


« آيات قرآن کریم درباره ولایت »


« آيات قرآن کريم درباره امیرالمؤمنین امام علي(ع) و شيعيان ايشان »


« آيات قرآن کريم درباره امیرالمؤمنین امام علي(ع) و خاندان ایشان »


« آيات قرآن درباره محبت و ولايت امیرالمؤمنین امام علي(ع) »


« آيات قرآن درباره پيشگامي امیرالمؤمنین امام علي(ع) در اسلام »


« آيات قرآن درباره دشمنان امیرالمؤمنین امام علي (ع) »


« آيات قرآن درباره جهاد امیرالمؤمنین امام علي (ع) »


« آيات قرآن کریم درباره علم امیرالمؤمنین امام علي(ع) »


« آيات قرآن درباره همراهی امیرالمؤمنین امام علي (ع) با پیامبر و یاری او »


« آيات قرآن درباره مقام امیرالمؤمنین امام علي (ع) در قيامت » 






.
 
تصویر 
ارسال پست

بازگشت به “امام شناسی”