به ياد امام زمان عجل الله فرجه الشريف

[divoone110]

 
 
این شعر رو خودم خیلی دوست دارم و واقعا روم اثر میذاره.


آی مردم یک زمان صاحب زمانی داشتیم  


سالهای پیش بال آسمانی داشتیم

بال پرواز کران تا بی کرانی داشتیم


روزها گردی اگر بر روی دلها می نشست

شب که می شد سنت خانه تکانی داشتیم


نذری روز ظهر مهدی موعودمان

صبح ها ، چله به چله ، عهد خوانی داشتیم


گاه گاهی جمعه ها اهل زیارت می شدیم

گاه گاهی میل سجده ، جمکرانی داشتیم


ثانیه ثانیه هامان پای آقا می گذشت

آی مردم ، یک زمان ،صاحب زمانی داشتیم

.

.

.
آی مردم ، یک زمان ، صاحب زمانی داشتیم ...


 

[قهرمان علقمه]

جمعه موعود

دست تو باز مى‏كند، پنجره‏هاى بسته را

هم تو سلام مى‏كنى، رهگذران خسته را

دوباره پاك كردم و به روى رف گذاشتم

آینه قدیمى غبار غم نشسته را

پنجره بى قرار تو، كوچه در انتظار تو

تا كه كند نثار تو، لاله دسته دسته را

شب به سحر رسانده‏ام، دیده به ره نشانده‏ام

گوش به زنگ مانده‏ام، جمعه عهد بسته را

این دل صاف، كم كمك شده‏ست سطحى از ترك

آه! شكسته‏تر مخواه آینه شكسته را

[قهرمان علقمه]

بیت های سر به دار



بـیـا بــاغ و گــل بـی قـــرار تـــو انـد



شـب و پـنجره وامدار تو اند



در ایــن بـغـض و تردید و نـاهـمدلی



دل و دیـده در انـتـظـار تو اند



غـزل را بــگـو بی قراری بس است



که این بیتها سر به دار تو اند



نـشـان یـقـیــنـی در آن کوچـــه باغ



بـیـا کوچـه‌ها بی قرار تو اند



درخـتـان هـمــه ارغوانــی شدنـــد



شهـیـدی ز خون و تبار تو اند



بــه آن سیصـد و سـیــزده تن عزیز



کـه فـرمــانـبـر و رازدار تـو اند



اگر بغض و تردید و ناهمدلی است



همه عاشق بی شمار تو اند

[قهرمان علقمه]

كى رفته‏یى...؟!

كى رفته‏اى ز دل، كه تمنا كنم تو را؟!

كى بوده‏اى نهفته، كه پیدا كنم تو را؟!

غیبت نكرده‏اى، كه شوم طالب حضور

پنهان نگشته‏اى، كه هویدا كنم تو را

با صدهزار جلوه برون آمدى، كه من

با صدهزار دیده تماشا كنم تو را

بالاى خود در آینه چشم من ببین

تا با خبر ز عالم بالا كنم تو را

مستانه كاش! در حرم و دیر بگذرى

تا قبله‏گاه مؤمن و ترسا كنم تو را

خواهم شبى، نقاب ز رویت برافكنم

خورشید كعبه، ماه كلیسا كنم تو را

گر افتد آن دو زلف چلیپا به چنگ من

چندین هزار سلسله در پا كنم تو را!

طوبى و سدره، گر به قیامت به من دهند

یك جا فداى قامت رعنا كنم تو را

زیبا شود به كارگر عشق، كار من

هر گه نظر به صورت زیبا كنم تو را

[قهرمان علقمه]

بی گل نرگس

[COLOR=#000000]بــهــار بی گل نرگس شبیه پاییز است

و بـی تــو کلِ زمانهایمان غم‌ انگیز است

بیــا کـه مـنجمدانه قیام ممکن نیست

بــیــا کـه سهم زمین از بهار ناچیز است

بــه ذوالفـقــاز قسم تارومار شد خوبی

بــه ذوالـفقاز قسم چنگهایشان تیز است

شـتـاب کـن و تـــبــر را بــگیـر ابراهیم

که کعبه‌های جنون گِردمان بت آویز است

دوای بی‌ کسی‌ام واضح است، اما این

دوای ســرزده در انــتــظــار تـجـویز است  

[قهرمان علقمه]

قائم رهایی

وقتى به‏سان خورشید از گوشه‏اى برآیى

روشن شود جهانى وقتى كه تو بیایى

ماندم در انتظارت اى كوكب هدایت

بنما جمال خود را اى آیت خدایى

اى آفتاب هستى! اى شور عشق و مستى!

بازآ بخوان كلامى زآن معجز الهى

اى دیده‏ها به راهت! اى قائم هدایت!

تا كى كنم حكایت شرح غم جدایى

گر من تو را نبینم روییدنم نباشد

بنما جمال خود را اى مظهر رهایى!

پیش رخ چو ماهت خورشید سجده آرد

اى آیت الهى! اى پرتو خدایى!

لب تشنگان نوریم هر لحظه ما، نگارا

برهان زما عطش را اى قائم رهایى!

[منتظر313]

السلام علیک یا ابا صالح المهدی(عج)


خدا کند که مرا با خدا کنی آقا

زقید و بند معاصی جدا کنی آقا

دعای ما به در بسته می خورد ای کاش

خودت برای ظهورت دعا کنی آقا

بیا که فاطمه(س) در انتظار دستانت

نشسته تا حرمش را بنا کنی آقا


العجل یا مولای یا صاحب الزمان

[منتظر313]

السلام علیک یا ابا صالح المهدی(عج)


دستم به دامانت در این آغاز فصل سرد

آخر سکوت تو غزل را می کشد برگرد

آوار غم بر شانه های شهر را بنگر

شعری بخوان آرامشی پیدا کند این درد

پرواز حتی تا کنار عشق ممکن نیست

بی تو تمام آسمانها می کنندم طرد

دنبال چشمانت کجا باید کبوتر شد؟

ای کاش! دل یک آسمان آیینه می آورد

دیگر برای انتظارت گریه مرهم نیست

آقا بگو این بغض سنگین را چه باید کرد؟


العجل یا مولای یا صاحب الزمان

[منتظر313]

السلام علیک یا ابا صالح المهدی(عج)

کدام گوشه ی دنیا نهفته روی چو ماهت

اله من زکه پرسم نشان یوسف چاهت

چقدر ناز غزل را کشیده ام که سر آید

تمام سوز دلم را ز دور دست نگاهت

به کوچه های عبورت چقدر آب بپاشیم

یواشکی من و این چشم های مانده به راهت

هنوز می رسد از لابه لای این همه تقویم

صدای ندبه و زاری ز جمعه های پگاهت

چه قصه ها که شنیدم ز کودکی ز ظهورت

نیامدی و شدم خود چه قصه گوی پرآهت

چقدر هلهله دارد طنین سبز طلوعت

چقدر همهمه دارد گدای این همه جاهت

چگونه جان بسپارم به پای سرخ ظهورت

به وقت گفتن این شعر، یا رکاب سپاهت

شکسته بال عروجم ز تیرهای معاصی

خدا کند که نیفتم ز دیدگان سیاهت

تمام شهر و محل را سپرده ام که بگویند

به هر کجا که تو هستی خدا به پشت و پناهت

دعا ترین دعا ها همین دعای نگار است

امان بده که بمیرم به پای بقیة الهت


العجل یا مولای یا صاحب الزمان

[منتظر313]

السلام علیک یا صاحب الزمان(عج)


به غریب لحظه های ویران سامرا

با گوشه ی شالت پر پروانه ها را جمع کردی

گرد وغبار کاشی صحن و سرا را جمع کردی

عمامه ات را لایه لایه باز کردی ... بغض کردی

خاکستر آیینه و گلدسته ها را جمع کردی

کنج شبستان حرم از سر گرفتی ناله ات را

روی زمین خم گشتی و برگ دعا را جمع کردی

از بین آوار در و دیوار و خشت و چوب و آهن

اول زیارتنامه ی کرببلا را جمع کردی

در جست و جوی پله های سنگی سرداب گشتی

آهسته با دستت غبار رد پا را جمع کردی

ساعت دقیقا ساعت ویران عالم بود و آدم

با نامه ای جان سوز، مهر کربلا را جمع کردی

بر خاستی ... زانو زدی ... برخاک افتادی ...شکستی

تا تکه تکه پرچم شام عزا را جمع کردی


العجل یا مولای یا صاحب الزمان